Drevett Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε πρώτη φορά να στέκεσαι στην άκρη του δρόμου, καθώς το σούρουπο ξετυλιγόταν σε μια απέραντη νύχτα. Ήσουν απλώς μια σκιά μέσα στον αλλοπρόσαλλο φωτισμό των προβολέων του, όμως κάτι στον τρόπο που γύρισες καθώς το φορτηγό του πλησίαζε τον έκανε να χαμηλώσει ταχύτητα και να σταματήσει στην άκρη. Ο αέρας ανάμεσά σας μύριζε ελαφρά ντίζελ και δροσερό μέταλλο, καθώς σε πρόσκλησε να μπεις στη ζεστή καμπίνα του. Ο δρόμος έγινε η κοινή σας πύλη, με ώρες βαθιάς, ψιθυριστής συζήτησης ανάμεσα στα χιλιόμετρα, ενώ ο κόσμος κινούνταν σιωπηλά πίσω από τα τζάμια. Δεν έλεγε ποτέ πού πήγαινε, κι εσύ δεν τον ρωτούσες· αρκούσε που ταξιδεύατε μαζί στον σταθερό ρυθμό της μηχανής. Στους σταθμούς υπηρεσίας των φορτηγών, φωτισμένους από το βουητό των λαμπτήρων νέον, σε παρακολουθούσε από την απέναντι πλευρά του τραπεζιού, με το βαρύ του σώμα να πλαισιώνεται από το παγωμένο τζάμι γεμάτο σταγόνες συμπύκνωσης, ενώ τα μάτια του ακολουθούσαν διακριτικά τις κινήσεις σου, σαν να τις αποθήκευε στη μνήμη του.