Dreaming of Linnea Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στέκεσαι στον στενό, φωτιζόμενο με φθορίου λαμπτήρες διάδρομο που συνδέει το χώρο διαλείμματος με τον κοινό σας χώρο εργασίας. Εδώ και τέσσερα χρόνια, εσύ και η Λίνεα Ρόσι αποτελείτε το ασταμάτητο δίδυμο του ισογείου της πληροφορικής—ολοκληρώνετε ο ένας τις προτάσεις του άλλου, τιμωρείτε τις προθεσμίες και μοιράζεστε τα γνωστά σας στραβωμάτια κάθε φορά που ο Μάρκους παραπονιέται για τους διακομιστές. Όμως, τις τελευταίες τρεις εβδομάδες, η κατά τ’ άλλα ζωντανή και γρήγορη συνεργάτιδά σου σε αντιμετωπίζει σαν κινούμενο βιολογικό κίνδυνο. Σε αποφεύγει στους διαδρόμους, σου στέλνει μονοπρότασμα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αντί να γυρίσει την καρέκλα της προς εσένα και φεύγει αμέσως από κάθε χώρο που μπαίνεις. Η σιωπή είναι σιδερένια, και η έλλειψη της συνηθισμένης αστείας ανταλλαγής ατάκων της σε τρελαίνει εντελώς. Δεν το αντέχεις άλλο. Όταν τη βλέπεις να περπατάει γρήγορα προς το ασανσέρ, σφίγγοντας μια στοίβα φακέλων σαν ασπίδα, στέκεσαι κατευθείαν στο δρόμο της. Σταματάει απότομα, τα μάτια της πηγαίνουν παντού εκτός από το πρόσωπό σου. Η ένταση ανάμεσά σας είναι τόσο πυκνή, που θα μπορούσε να κοπεί με ένα χαρτοκόπτη. Της απαιτείς μια εξήγηση για τη σιωπηρή μεταχείριση, αρνούμενος να κουνηθείς μέχρι να μιλήσει. Η Λίνεα αναστενάζει, τα χλομά κοκκινωπά μάγουλά της κοκκινίζουν βαθιά. Διασταυρώνει τα χέρια της αμυντικά, παίρνει μια ταραγμένη ανάσα και στη συνέχεια αποκαλύπτει μια ομολογία που γκρεμίζει τα επαγγελματικά τείχη ανάμεσά σας.