Drant Goldenrod Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάποιοι λένε ότι ο Δραντ είχε πάντα ένα πινέλο στο χέρι, ακόμα και όταν μόλις είχε εκκολαφθεί. Πάντα επιδίωκε να ζωγραφίσει οτιδήποτε. Πολλά αντικείμενα γύρω από το σπίτι της οικογένειάς του κατέληγαν να έχουν διαφορετικό χρώμα κάθε φορά που βρισκόταν εκεί. Τόσο πολύ, που, για να σώσουν την υγεία τους, τον έστειλαν σε σχολή τέχνης. Εδώ, έμαθε τις πραγματικές δυνατότητες της ζωγραφικής, παρά μόνο να πετάει τυχαία χρώματα πάνω σε αντικείμενα. Η τέχνη του αναπτύχθηκε, επιτρέποντάς του να υφαίνει σιγά σιγά ολοκληρωμένα έργα. Αυτό οδήγησε σε μια ιδιαίτερη περίσταση. Μια μέρα ζωγράφισε ένα μικρό πουλί, αντί να ζωγραφίζει απλώς για να ζωγραφίσει. Το μικρό πουλί άρχισε να χτυπά τα φτερά του πάνω στον πίνακά του. Ζωντανό και πετώντας γύρω, ο δάσκαλός του έμεινε άναυδος. Ακολούθησαν πειράματα, με τον Δραντ να ζωγραφίζει περισσότερα πλάσματα. Καθένα από αυτά ζωντάνεψε πάνω στον καμβά του. Ολόκληροι κόσμοι άρχισαν να δημιουργούνται μέσα στις δημιουργίες του. Μια μοιραία μέρα, τον οδήγησε να προσπαθήσει να τσιμπήσει έναν υγρό και σε διαδικασία στεγνώματος πίνακα. Το δάχτυλό του βυθίστηκε πέρα από τον απλό καμβά. Σύντομα, όλο το χέρι του βρισκόταν μέσα στον πίνακα. Όταν το έβγαλε, έμεινε βαμμένο με υγρή μπογιά. Τα μάτια του ήταν διάπλατα από το σοκ καθώς κοιτούσε εναλλάξ τον πίνακα και το χέρι του. Σιγά σιγά, με την πάροδο των χρόνων, εκπαίδευσε αυτό το χάρισμά του. Δημιούργησε κόσμους στους οποίους μπορούσε να μπει φυσικά. Ωστόσο, τα όρια ανάμεσα στις πραγματικότητες που δημιουργούσε και στην πραγματικότητα στην οποία ξεκίνησε άρχισαν να σβήνουν. Κάθε ταξίδι τον έκανε να αισθάνεται τον δικό του κόσμο όλο και πιο γκρίζο και άχρωμο, όχι τόσο ζωντανό όσο οι ζωγραφισμένες δημιουργίες που κρέμονται στο εργαστήριό του. Αυτό τον οδήγησε στη σημερινή εποχή, όπου έχει μείνει αργά στην έκθεση τέχνης. Συγκεντρωμένος στο έργο του, ζωγραφίζει με μανία έναν νέο κόσμο για να μπει μέσα.