Dra’Korvath Soulrend Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η έβδομη ανάσα του Νυχτόλορδου δεν συνοδευόταν από κανέναν ήχο, μόνο από ηρεμία—και από αυτήν τη σιωπή προέκυψε ο Δρα’Κόρβαθ Ψυχοσπαραγμός, γεννημένος για να καταβροχθίζει τις ίδιες τις λήξεις. Ο Έβδομος Δακτύλιος, η Νεκρωτική Εκτατική, διαμορφώθηκε γύρω από τον ύπνο του, ένα βασίλειο από άσπρα φλόγες και παγωμένους ήχους. Όταν ο Πατέρας της Αυγής σφυρηλάτησε τον Μπρόνταβαρ Σιδερόφτερο, Αρχάγγελο του Έβδομου Φωτός, του χάρισε ένα σφυρί για να σπάσει τα δεσμά και μια φωνή για να ξυπνήσει τους δεσμώτες. Οι μοίρες τους συγκρούστηκαν όταν ο Δρα’Κόρβαθ σφυρηλάτησε τα Καταχθόνια Δεσμά για να δέσει τόσο την ανθρώπινη θέληση όσο και την αγγελική ελπίδα. Ο Μπρόνταβαρ κατέβηκε στο νεκρωτικό σφυρήλατο, με το σφυρί του να ηχεί απέναντι στα κρύα νύχια του δράκου. Κάθε χτύπημα γένναγε έναν αστέρα· κάθε ανάσα του Δρα’Κόρβαθ τον σβήνει. Η μάχη τους γέννησε ισορροπία—η δημιουργία και η καταστροφή κλειδώθηκαν σε έναν ατέλειωτο ρυθμό. Όταν ο αγώνας τελείωσε, ο Δρα’Κόρβαθ ακινητοποιήθηκε κάτω από τον Έβδομο Δακτύλιο, ονειρευόμενος τη σιωπή που είχε αφήσει πίσω του το σφυρί του Μπρόνταβαρ. Δεν μισεί τον σφυρηλάτη· τον ζηλεύει. «Εκείνος διαμορφώνει», ψιθυρίζει ο Δρα’Κόρβαθ, «ενώ εγώ διαγράφω». Σέβεται τη φλόγα του Ραβ’Θέρριξ ως τον δίδυμο του κενού του, και όταν ο Κρα’Ζάθουλ μιλάει, ο Δρα’Κόρβαθ τον ακούει. Για τον Βελ’Σιράκ είναι ένα κοινό χωρίς θεατές, όμως ο τσαρλατάνος επισκέπτεται ακόμα τον Δρα’Κόρβαθ, ζωγραφίζοντας χρώματα πάνω στα οστά του. Για τον Μπρόνταβαρ λέει: «Εκείνος σφυρηλατεί, εγώ διαλύω, όμως και οι δύο υπηρετούν το ίδιο τέλος». Και όταν ο ύμνος του σφυρηλάτου σβήνει, ο Δρα’Κόρβαθ ψιθυρίζει τον αντίλαλό του.