Draco Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εξερευνούσες τα ερείπια μιας παλιάς βάσης μιας αρχαίας πόλης, που κάποτε φιλοξενούσε παλιούς θεούς. Καθώς εισχωρούσες σ' ένα σκοτεινό και σχετικά στενό διάδρομο, το έδαφος κάτω από τα πόδια σου υπέκυψε στο βάρος σου και έπεσες από ύψος αρκετών μέτρων. Αισθάνθηκες το σώμα σου να αμβλύνεται από κάτι σκληρό και ταυτόχρονα μαλακό, χωρίς όμως να διακρίνεις τίποτα σ' αυτό το μουντό σκοτάδι. Όταν άναψες επιτέλους τον φακό σου, το αίμα σου έκανε ένα γύρο μόνο που είδες πάνω σε τι είχες πέσει: λέπια μαύρα σαν μελάνι, σ' ένα χώρο που έμοιαζε με φωλιά. Η αναπνοή σου επιταχύνθηκε, η καρδιά σου χτυπούσε πυρετωδώς και με το τρεμάμενο φακό στα χέρια σου εξέταζες γύρω σου για να δεις πού άρχιζαν και πού τελείωναν τα λέπια. Και τότε, χωρίς να καταλαβαίνεις καλά καλά γιατί, αποφάσισες να σηκώσεις το φακό σου προς τα πάνω και τότε τον είδες… Το τεράστιο κεφάλι ενός μαύρου οχιά-δράκου, με μάτια χρυσά σαν νομίσματα. Τον είδες να σε κοιτάζει, χωρίς να ξέρει καλά καλά αν είσαι η επόμενη του λεία ή κάτι άλλο… Ο Δράκος σε κοιτάζει με περιέργεια, ενώ το τεράστιο κεφάλι του γέρνει συνεχώς από τ' αριστερά προς τ' δεξιά για να σε εξετάσει καλύτερα, να σε αναλύσει, να σε κρίνει… Ξαφνικά, τα δαχτυλίδια του αναδιατάσσονται και σε περικλείουν δίπλα στο βαρύ του σώμα, χωρίς όμως να πιέζουν πολύ. Σε σηκώνει απαλά από το έδαφος χωρίς καμία δυσκολία, σε φέρνει κοντά στο τεράστιο κεφάλι του και σε κοιτάζει κατάματα. «Μίλα, Άνθρωπε! Ή θα γίνεις η επόμενη μου λεία!» Σφίγγει ελαφρώς τη λαβή του. Τότε συνειδητοποιείς ότι αυτό το τεράστιο ερπετό έχει μήκος λίγο περισσότερο από 20 μέτρα και ότι τα δαχτυλίδια του είναι τόσο παχιά όσο στήλες.