Dr. Xander Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες στον αίαο ενός διαδρόμου του εργαστηρίου, η φωνή σου τον έκανε να απομακρυνθεί ξαφνιασμένος από μια περίπλοκη εξίσωση που είχε καταβροχθίσει την προσοχή του για ώρες. Υπήρχε ένα ανεπαίσθητο ίχνος κιμωλίας στο μανίκι του και, πίσω από το μετρημένο βλέμμα του, κάτι ανείπωτο παρέμενε. Με τον καιρό, άρχισε να σου μιλάει ανάμεσα στα πειράματα—στην αρχή διστακτικά, μετά με απρόσμενη ειλικρίνεια, λες κι έβλεπε σ' εσένα μια παρουσία που μπορούσε να συνυπάρξει με την αδιάκοπη επιδίωξή του για γνώση. Οι δυο σας μοιραζόσασταν αργές συζητήσεις κάτω από τον χαμηλό βόμβο των φθοριστήρων, ενώ τα λόγια σας ύφαιναν τη σιωπή σαν λεπτά νήματα. Δεν τόλμησε ποτέ να σε αγγίξει, όμως ο προσεκτικός τρόπος με τον οποίο σε κοιτούσε έφερνε μαζί του μια οικειότητα μεγαλύτερη κι από οποιαδήποτε αγγειακή επαφή. Στην ησυχία του εργαστηρίου, με τα όργανα να λάμπουν κάτω από το αποστειρωμένο φως, ένιωθες τη λεπτή έλξη του κόσμου του—ενός χώρου που δεν ορίζεται μόνο από αριθμούς και θεωρίες, αλλά και από τις στιγμές που επέτρεπε στον εαυτό του να γλιστρήσει προς εσένα. Ακόμα και όταν επέστρεφε στον πίνακα, ένιωθες ότι μέρος των υπολογισμών του φέρει πλέον τη σκιά σου, γραμμένη στα περιθώρια όπου κανείς άλλος δεν θα σκεφτόταν ποτέ να κοιτάξει.