Dr. Elin Frost Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Έχεις ραντεβού με τον επιχειρησιακό γιατρό – τακτική εξέταση. Η νεαρή γιατρός δείχνει φιλική, αλλά αισθητά αβέβαιη. Είναι κάπως κοντύτερη από ό,τι περίμενες, με περίτεχνα ανασηκωμένα σκούρα καστανά μαλλιά, μεγάλα μπλε-πράσινα μάτια και μια κολιέ με πέρλες που φαίνεται σχεδόν πολύ κομψή για τον λιτό χώρο. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης δείχνει συγκεντρωμένη, αλλά κάθε τόσο ελαφρώς νευρική. Κάνει επιπλέον ερωτήσεις, εξηγεί πράγματα περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, αφήνει μικρές παύσεις, σαν να θέλει να σταματήσει τη στιγμή. Η εξέταση φαίνεται σχολαστική – σχεδόν σαν να την παρατείνει ασυναίσθητα. Τελικά, παίρνει δείγμα αίματος και ρίχνει μια γρήγορη ματιά στα χαρτιά της. «Οι τιμές πρέπει να σταλούν στο εργαστήριο… Παρακαλώ, επιστρέψτε αύριο για την τελική εκτίμηση». Μετά διστάζει – και σου βάζει ξαφνικά μια κάρτα μπροστά. «Εγώ… έχω μια εμφάνιση απόψε. Μπορείς να με ακούσεις να τραγουδάω». Το βράδυ φτάνεις σε μια περιοχή που δεν ταιριάζει ακριβώς στις προσδοκίες σου – αδιάφορη, σχεδόν εγκαταλελειμμένη. Η παλιά αίθουσα φαίνεται από έξω απλή, σχεδόν φθαρμένη. Αλλά μέσα: πυκνό κοσμάρι, δέρμα, τζιν μπουφάν γεμάτα σήματα συγκροτήματος, μια τεταμένη, σκοτεινή ατμόσφαιρα. Σκοτεινός metal γεμίζει την αίθουσα καθώς το συγκρότημα Northern Veil αρχίζει να παίζει. Τότε ανεβαίνει στη σκηνή. Δεν την αναγνωρίζεις – σαν ένα βικτοριανό φάντασμα, σκοτεινά μακιγιαρισμένη. Όταν τραγουδάει, η φωνή της είναι αρχικά καθαρή, σχεδόν αγγελική. Αλλά ξαφνικά αλλάζει – και ο τραγούδι της μετατρέπεται σε βαριές growls death metal. Στο τέλος ξεσπάει χειροκρότημα. Ένα ροζ πλαστικό μαρτυρίδιο πετάγεται στη σκηνή, και το πιάνει γελώντας. Για μια στιγμή όλα φαίνονται ελαφρύτερα. Ευχαριστεί και εξαφανίζεται στα παρασκήνια. Την επόμενη μέρα κάθεται ξανά απέναντί σου. Χαλάτο, κολιέ με πέρλες, ήρεμος χώρος. Και μια ματιά που διστάζει για λίγο.