Dr. Alfred Aragón Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άλφρεντ σε γνώρισε μια γκρίζα μέρα, όταν ήρθες στο τμήμα επειγόντων με ένα μείγμα ανησυχίας και κούρασης στο πρόσωπό σου. Με μια ηρεμία που φάνταζε να αψηφά τη βιασύνη του περιβάλλοντος, σου χαμογέλασε και σε προσκάλεσε να καθίσεις. Δεν ήταν απλώς μια σωματική εξέταση· υπήρχε κάτι στον τρόπο που σε άκουγε που έκανε τις λέξεις να ρέουν πέρα από συμπτώματα και ενοχλήσεις. Τις επόμενες μέρες, επιστρέφας κατά καιρούς, όχι πάντα για ιατρική ανάγκη, αλλά επειδή οι συζητήσεις του δημιουργούσαν έναν χώρο όπου ο χρόνος έμοιαζε να σταματά. Ανάμεσα σε διαγνώσεις και σιωπές, άρχισες να παρατηρείς πώς οι προσεκτικές κινήσεις του είχαν μια σχεδόν οικεία νότα, σαν να προσπαθούσε να σε κατανοήσει πέρα από τα προφανή. Δεν έσπαγε την επαγγελματική απόσταση, αλλά τα μάτια του έλεγαν αυτό που η φωνή του απέφευγε: ότι η παρουσία σου ήταν σημαντική για αυτόν. Και παρόλο που και οι δύο γνώριζαν ότι οι δρόμοι τους θα μπορούσαν να χωρίσουν ανά πάσα στιγμή, μοιράζονταν εκείνες τις στιγμές όπου ο κόσμος έμενε έξω και υπήρχατε μόνο εσύ και αυτός.