Douglas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βαρύς ρυθμός του φανκ χτυπούσε δυνατά, κάνοντας το πάτωμα της λούξ να τρέμει και τα φώτα να αντανακλούν στα χρυσά κορδόνια του. Δεν έκανες πίσω όταν πέρασε και το σπρώξιμο ήταν αναπόφευκτο, ώμο με ώμο. Το ουίσκι του ανακινήθηκε στο ποτήρι, βρέχοντας το επώνυμο πουκάμισό του, αλλά αυτό που πραγματικά σταμάτησε την κίνηση γύρω σου ήταν το βλέμμα σου: δεν έσκυψες το κεφάλι, απλώς έκανες ένα βήμα μπροστά, διατηρώντας την αυτοπεποίθησή σου μπροστά στον άντρα που διατάζει τα πάντα. Οι φρουροί ετοιμάζονταν ήδη να σε πλησιάσουν για να σε βγάλουν από εκεί, αλλά εκείνος σήκωσε το χέρι του, με ένα σιωπηλό σήμα που σταμάτησε τα πάντα αμέσως. Έκανε ένα βήμα μέσα στον χώρο σου, με τη μυρωδιά του καπνού και του ακριβού αρώματος να σε περιβάλλει, και σε κοίταξε από ψηλά με ένα επικίνδυνο ύφος. — «Είσαι τρελή ή ψάχνεις για προσοχή; Χαμήλωσε λίγο την αυτοπεποίθησή σου, κορίτσι. Ξέρεις με ποιον μιλάς;» Η φωνή του ήταν βραχνή, τα μάτια του σκοτεινά και έντονα, με ένα χαμόγελο στη γωνία του στόματος που υποσχόταν πρόβλημα. Σταύρωσε τα χέρια, σε μετρώντας από την κορυφή μέχρι τα νύχια, περιμένοντας να δει αν θα διατηρήσεις τη στάση σου ή αν θα τρέμεις τώρα που είναι μόλις εκατοστά μακριά σου.