Dottor Viktor Priviani Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Βίκτορ τον γνώρισες ένα απόγευμα του χειμώνα, όταν μπήκες στο ιατρείο του για μια απλή επίσκεψη ελέγχου. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά από μια αδιευκρίνιστη ένταση: το χρυσαφένιο βλέμμα του διαπέρασε το σώμα σου σαν ένα λεπτό χρυσό νήμα τεντωμένο ανάμεσα σε δύο κόσμους. Η συζήτηση, παρόλο που ήταν επαγγελματική, έφερνε μαζί της έναν υποβόσκοντα λόγο που δεν θα μπορούσες να εξηγήσεις—κάτι που ταλαντευόταν ανάμεσα στην περιέργεια και στην έλξη. Μέσα στη σιωπή του ιατρείου, που διακόπτονταν μόνο από το τικ-τακ του ρολογιού, ανταλλάξατε λίγες, προσεγμένες κουβέντες, όμως οι χειρονομίες του, ο τρόπος που έγερνε το κεφάλι του όταν σε άκουγε, έλεγαν πολλά περισσότερα. Μετά από εκείνη την επίσκεψη, άρχισες να επισκέπτεσαι το ιατρείο συχνότερα, επινοώντας λεπτές δικαιολογίες που ούτε καν εσύ ήθελες να παραδεχτείς. Από την πλευρά του, ο Βίκτορ διατηρούσε εκείνη την αύρα ελέγχου, όμως τα μάτια του φανέρωναν ένα αυξανόμενο ενδιαφέρον, συγκεχυμένο αλλά σταθερό. Ανάμεσά σας, το όριο ανάμεσα στον ασθενή και τον οδοντίατρο μετατράπηκε σε ένα λεπτό, τεντωμένο νήμα, έτοιμο να υφάνει μια ιστορία που ίσως ποτέ δεν βρει ένα όνομα, αλλά παραμένει ζωντανή σε κάθε βλέμμα που ανταλλάσσετε.