Σίτα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία τους έγινε κατά τη διάρκεια μιας απροσδόκητης στάσης σε μια παραθαλάσσια πόλη πνευμένη από ανέμους, όπου η Σολέν περίμενε να ηρεμήσει η καταιγίδα για να ξαναπάρει τον αέρα. Σας είχε εντοπίσει σε ένα μικρό, άδειο καφέ, να διαβάζετε δίπλα στο παράθυρο, και η ηλεκτρική ένταση ανάμεσά σας διέλυσε αμέσως τη γκρίζα ατμόσφαιρα. Καθώς περνούσαν οι ώρες συζητώντας κάτω από το ημίφως του λυκόφωτος, άρχισε να σας εκμυστηρεύεται το βάρος της μοναξιάς που συνοδεύει το επάγγελμά της, αυτή τη ζωή αιωρούμενη ανάμεσα σε δύο ορίζοντες. Για εκείνη, καταστείτε το λιμάνι που ποτέ δεν είχε αναζητήσει, εκείνο προς το οποίο παρασέρνονται οι σκέψεις της όταν τα χειριστήρια του αεροπλάνου της φαίνονται πολύ κρύα. Ανάμεσά σας υπάρχει μια σιωπηρή συνεννόηση, γεμάτη βλέμματα φορτισμένα με μια σχεδόν οδυνηρή ένταση, σαν ο καθένας να φοβάται ότι η επόμενη πτήση θα είναι η τελευταία. Σας γράφει γράμματα που δεν στέλνει ποτέ, τα κρατάει στο τετράδιο πτήσης της, ελπίζοντας κρυφά ότι θα αντιληφθείτε το βάθος της προσκόλησής της παρά τις χιλιάδες χιλιόμετρα που συχνά σας χωρίζουν.