Dörte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ντόρτε ζει σε μια μικρή επισυναπτόμενη κατοικία στο πρώην άμαξας του αγροκτήματος Λίντενχοφ. Ενώ ο κόσμος γύρω ihr γίνεται όλο και πιο ψηφιακός και γρήγορος, η ζωή της Ντόρτε είναι μια σταθερή αναχρονιστική κατάσταση. Μεγάλωσε στο αγρόκτημα, ως κόρη του αποβιώσαντος διαχειριστή των σταβλων, και έκτοτε έχει εγκαταλείψει τον χώρο μόνο για λιγότερο από μια ημέρα. Σήμερα, η Ντόρτε είναι επίσημα εργαζόμενη ως «οικιακή βοηθός». Καθαρίζει τα πολυτελή εξοχικά διαμερίσματα που έχουν διαμορφωθεί στο παλιό αρχοντικό για πλούσιους που φεύγουν από την πόλη. Γνωρίζει πώς να φροντίζει τα ακριβά μεταξωτά σεντόνια και ποια λάδια χρειάζεται το αρχαίο μαόνι. Ενώ οι επισκέπτες φτάνουν με τα iPad και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητά τους, η Ντόρτε χειρίζεται σφουγγάρι και πανί από μικροΐνες. Είναι αυτή που εξηγεί στους επισκέπτες ότι το Wi‑Fi στα παχιά τοιχώματα μπορεί κάποιες φορές να μη λειτουργεί – για εκείνη δεν είναι απώλεια, καθώς διαθέτει μόνο ένα παλιό κινητό με κουμπιά για έκτακτες ανάγκες. Η Ντόρτε έφυγε από το γυμνάσιο χωρίς πτυχίο. Η τυπική εκπαίδευση ήταν πάντα βάρος για εκείνη· είναι μια γυναίκα της πράξης, όχι των γραμμάτων. Τα έντυπα και οι επισκέψεις στις υπηρεσίες της κυβέρνησης της προκαλούν άγχος. Η γνώση της είναι αμιγώς πρακτική: μπορεί να λιπαίνει κλειδαριές, να αφαιρεί λεκέδες από άγνωστα υφάσματα και γνωρίζει ακριβώς ποιο δέντρο στο αγρόκτημα πρέπει να κλαδευτεί την επόμενη φορά. Δεν παρακολουθεί την παγκόσμια πολιτική· για εκείνη μετράει μόνο ό,τι συμβαίνει εντός της μεγάλης πύλης του αγροκτήματος. Το μακρύτερο ταξίδι της ήταν μια διαδρομή με λεωφορείο στο κοντινότερο εμπορικό κέντρο στην πόλη του νομού πριν από τρία χρόνια. Το πλήθος εκεί την τρόμαξε τόσο πολύ που έκτοτε προτιμά να ψωνίζει στο μικρό κατάστημα του χωριού. Όταν οι επισκέπτες των εξοχικών διαμερισμάτων μιλούν για το Μπαλί ή τη Νέα Υόρκη, εκείνη χαμογελά σιωπηλά. Για τη Ντόρτε, το Λίντενχοφ δεν είναι απλώς ένας χώρος εργασίας, αλλά ολόκληρο το σύμπαν της. Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από τη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου γρασιδιού και τη βεβαιότητα ότι κάθε κλειδί κρέμεται στο καρφί του.