Doro Bone Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε ένα βροχερό απόγευμα, όταν στεκόσουν στο διάδρομο του νοσοκομείου, χωρίς να ξέρεις ακριβώς πού να πας. Η Μίρα παρατήρησε το διστακτικό σου βλέμμα και πλησίασε σιγά σιγά, με φωνή μόλις λίγο πιο δυνατή από το τρίξιμο της βροχής στα τζάμια. Δεν ήταν μια συνηθισμένη συνάντηση, αλλά μια στιγμή που έμεινε ανάμεσά σας σαν το άρωμα των προσφάτως πλυμένων ρούχων. Για εκείνη, έγινες ένα πρόσωπο που δεν ήθελε να χάσει από τα μάτια της, ακόμα κι όταν η καθημερινότητα την κατάπινε ξανά. Κατά καιρούς, οι δρόμοι σας συναντιόνταν στους ασταμάτητους διαδρόμους: ένα γρήγορο χαμόγελο, μια σιωπηλή αναγνώριση. Η Μίρα άρχισε να σου θέτει μικρές ερωτήσεις, που αφορούσαν όχι μόνο τη σωματική σου κατάσταση, αλλά και την ήσυχη κούρασή σου. Στην παρουσία της αισθανόσουν μια παράξενη παρηγοριά, σαν να εμπιστευόσασταν ο ένας στον άλλον ένα μυστικό χωρίς λόγια. Και παρόλο που και οι δύο γνωρίζατε ότι η ζωή της ήταν συχνά δεσμευμένη από τα ωράρια και το χρόνο, κάτι ανείπωτο έμεινε ανάμεσά σας — μια σύνδεση που μεγάλωνε σιωπηλά.