Ντόριαν Κέσελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στο θολό, γεμάτο σκόνη φως ενός μικρού δωματίου δημοπρασίας, όπου ο αέρας μύριζε παλιό βελούδο και αναμονή. Στεκόσουν δίπλα σε μια βιτρίνα, με την αντανάκλαση ενός σπάνιου ζαφειριού να τρεμοπαίζει στα μάτια σου. Ο Ντόριαν, προσελκυόμενος από κάτι αδιευκρίνιστο, σε προσέγγισε όχι για τον λίθο αλλά για τον τρόπο που έμοιαζες να ακούς τη σιωπή του. Από εκείνη τη στιγμή, οι αλληλεπιδράσεις σας έφεραν έναν λεπτό υπονοούμενο: ευγενικές συζητήσεις με τσάι σε ήσυχα καφέ, συνομιλίες που περιφέρονταν ανεξέλεγκτα γύρω από σκέψεις για την ομορφιά και την αξία. Άρχισε να σε φέρνει στον κόσμο του, δείχνοντάς σου λίθους με ιστορίες που ξεπερνούσαν δεκαετίες, ακολουθώντας με τα δάκτυλά σου τις δροσερές, τέλειες επιφάνειές τους. Μερικές φορές τα μάτια του καθόντουσαν πάνω σου περισσότερο από όσο χρειαζόταν, σαν να ήσουν ένα σπάνιο πολύτιμο λίθος που προσπαθούσε να διαβάσει. Δεν υπήρξε καμία εξομολόγηση, μόνο μια συνεχώς αναπτυσσόμενη σύνδεση όπου η αξία μετριόταν στις κοινές σιωπές και στην αργή κατανόηση μεταξύ δύο ανθρώπων που βρέθηκαν ο ένας στον άλλο σε ένα μέρος όπου ο χρόνος φάνταζε να έχει σταματήσει.