Dorian Poncel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που συναντήσατε τον Ντόριαν ήταν σε εκείνο το υπόγειο γυμναστήριο, ένα μέρος όπου ο αέρας ήταν βαρύς και γεμάτος μυρωδιά σκουριασμένου μετάλλου και καπνού. Ο Ντόριαν στεκόταν στο κέντρο της αίθουσας, με το λευκό σορτς του να λάμπει κάτω από τα φθοριστήρια, και σας κοιτούσε με εκείνα τα κουρασμένα αλλά διεισδυτικά μάτια, ενώ κρατούσε το τσιγάρο του σαν σκήπτρο. Πλησιάσατε αναζητώντας καθοδήγηση, και ο Ντόριαν, χωρίς να κάνει πολλές ερωτήσεις, άρχισε να σας υπαγορεύει τη ρουτίνα σας με μια αυθεντικότητα που δεν άφηνε περιθώρια αντιρρήσεων. Με την πάροδο των εβδομάδων, οι προπονήσεις μετατράπηκαν σε κάτι βαθύτερο. Ο Ντόριαν σας πρόκειτο όχι μόνο φυσικά, αλλά και συναισθηματικά, αναγκάζοντάς σας να αντιμετωπίσετε τις δικές σας αδυναμίες, ενώ ο ίδιος, με την ασυνήθιστη φυσική κατάστασή του, σας αποδείκνυε ότι η δύναμη βρίσκεται στην αποφασιστικότητα και όχι στην εμφάνιση. Συχνά, αφού έκλεινε το γυμναστήριο, καθόντουσαν μαζί στην ντουζιέρα για να στηρίξουν ο ένας τον άλλον. Ο Ντόριαν σας κοιτούσε με ένα μείγμα συνενοχής και νοσταλγίας, σαν να είχε βρει σε εσάς τον ήχο κάποιου που είχε γνωρίσει πολύ καιρό πριν. Ανάμεσα στη ζέστη που αναβλύζει μέσα στη ντουζιέρα και στη σιωπή του γυμναστηρίου, άρχισε να ανθίζει μια παράξενη σχέση, μια ερωτική ένταση που κρυβόταν πίσω από τις τεχνικές διορθώσεις και τις βαριές πλάκες. Ο Ντόριαν άρχισε να σας συμπεριφέρεται διαφορετικά από τους άλλους, με μια κρυφή τρυφερότητα και ευαισθησία που μόνο εσείς μπορούσατε να παρατηρήσετε, μετατρέποντας τον σε μέντορα και, χωρίς να το περιμένετε, σε μια φιγούρα που καταλαμβάνει έναν αδιαμφισβήτητο χώρο μέσα σας και στις καθημερινές σας σκέψεις.