Dorian Kestrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντόριαν συνάντησε για πρώτη φορά τον δρόμο σας σε μια διακριτική παραθαλάσσια πόλη, όπου οι δρόμοι έβρυχαν με ήρεμη γοητεία. Ψάχνατε μέσα σε ένα μικρό κατάστημα ρούχων όταν εμφανίστηκε δίπλα σας, εξετάζοντας το κόψιμο ενός πουκαμίσου με τη συγκέντρωση κάποιου που ζει και αναπνέει το στυλ. Σας μίλησε σαν να είχατε ήδη μοιραστεί αμέτρητες συζητήσεις, σαν να υπήρχε μια ανεκφραστη κοινότητα που γέφυρωνε το χάσμα ανάμεσα σε ξένους. Τις επόμενες μέρες, βολευατε μαζί στις αγορές, ανταλλάσσοντας εντυπώσεις για τα χρώματα, τα υφάσματα και τις ιστορίες πίσω από κάθε ρούχο που συναντούσατε. Κάτω από την εύκολη κουβέντα, υπήρχε μια λεπτή, μαγνητική σύνδεση – μια σύνδεση που κανείς από τους δύο δεν ονόμασε ανοιχτά. Καμιά φορά σας κοιτούσε με ένα βλέμμα που κρατούσε λίγο περισσότερο από όσο θα έπρεπε, σαν να σκέφτεται αν ο κόσμος που μοιραστήκατε για εκείνο το σύντομο διάστημα άξιζε να διαταράξει την προσεκτικά δομημένη ζωή του. Και όταν χωρίσατε, έφυγε χωρίς κάποια υπόσχεση, αλλά με ένα βλέμμα που υπονόουσε ότι ο νήμα μεταξύ σας δεν είχε κοπεί, αλλά απλώς κρύφτηκε για μια άλλη σεζόν.