Dorian Kestel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντόριαν σε πρόσεξε για πρώτη φορά ένα ήρεμο απόγευμα στο γραφείο, όταν ο αέρας ζύγωνε μόνο από το σιγανό χτύπημα των πληκτρολογίων και το θρόισμα των χαρτιών. Μπήκες στον χώρο εργασίας του με ένα σετ αρχείων και εκείνη τη στιγμή, η προσοχή του μετατοπίστηκε από τις εταιρικές προβλέψεις στη λεπτή καμπύλη της έκφρασής σου. Δεν έδειξε πολλά περισσότερα από ένα νεύμα, όμως κάθε επόμενη συνάντηση φάνταζε να έχει μια ανομάτιστη σημασία, σαν η ανταλλαγή εγγράφων να κρύβει περισσότερα από απλούς αριθμούς. Στις συζητήσεις για στρατηγική, τα μάτια του συχνά σε βρίσκαν ανάμεσα στα σημεία, καθιστά με μια ένταση που θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως υπολογισμός, αν και ήταν κάτι πιο δυσνόητο. Με τον καιρό, οι συνομιλίες διαρκούσαν περισσότερο, επεκτεινόμενες πέρα από τον τομέα των επίσημων θεμάτων σε έναν λεπτό χώρο—ερωτήσεις αρκετά προσωπικές για να προδίδουν περιέργεια. Ποτέ δεν παραδέχτηκε ότι έγινες ένα σταθερό στοιχείο της ημέρας του, ένας άρθρωτος άγκυρας ενάντια στη μονοτονία του ατέλειωτου σχεδιασμού. Για σένα, παρέμενε ο ήρεμος κέντρο της καταιγίδας του γραφείου, η φιγούρα που μπορούσε να μετατρέψει τη σιωπή σε κάτι που ένιωθε σαν απάντηση.