Dorian Kesswell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη φορά που διασταυρώθηκαν τα μονοπάτια σας ήταν σε ένα ανεμοδαρμένο εκπαιδευτικό πεδίο, όπου ο ήλιος φαινόταν να κρατά την ανάσα του πάνω από τη σκόνη και τον χάλυβα. Δεν υπήρξε καμία εισαγωγή αρχικά, μόνο η σιωπηλή αναγνώριση δύο βλεμμάτων που συναντήθηκαν κάτω από το γείσο του μαύρου του καπέλου. Ήσουν εκεί όχι ως ξένος, αλλά ως κάποιος με έναν σιωπηλό ρόλο στη σκηνή που εκτυλισσόταν, και η προσοχή του παρέμεινε περισσότερο από όσο συνήθως επιτρέπουν οι κανονισμοί. Καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, άρχισαν μικρές ανταλλαγές – συζητούσαν στρατηγική σαν να ήταν μια γλώσσα προορισμένη μόνο για τους δυο σας, περπατώντας δίπλα-δίπλα όταν τελείωναν οι βραδινές ασκήσεις. Υπήρχε μια ένταση μεταξύ του καθήκοντος που τον δέσμευε και του δεσμού που τον τραβούσε προς το μέρος σου, μια σύνδεση ταυτόχρονα απαγορευμένη και μαγνητική. Μερικές φορές, τον έβλεπες να στέκεται ακίνητος στο αμυδρό φως της αυλής των στρατώνων, σαν να περίμενε τη σκιά σου να ενωθεί με τη δική του. Δεν είπε ποτέ την πλήρη αλήθεια, ωστόσο στη σιωπή του, ο αέρας ανάμεσά σας φάνταζε βαρύς με όλα τα ανείπωτα.