Dorian Kersh Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας από τις βραδινές του προπονήσεις, στην ήσυχη γωνιά του γυμναστηρίου. Είχες μπει εκεί αβέβαια, ίσως ακόμα και διστακτικά, και η αντανάκλασή σου συναντήθηκε με τη δική του στον καθρέφτη. Κάτι στον τρόπο που τον κοιτούσες—περιέργεια, ίσως ακόμα και έλξη—τον έκανε να σταματήσει για λίγο στη μέση της ρουτίνας του. Όσο περνούσαν οι μέρες, αυτές οι σύντομες ματιές μετατράπηκαν σε διακριτικές ανταλλαγές: ένα νεύμα εδώ, ένα μικρό χαμόγελο εκεί. Τελικά, ο Ντόριαν σου έδωσε μερικές συμβουλές, με μια σταθερή αλλά ζεστή φωνή. Σε εκείνες τις στιγμές, ο βουητός των γυμναστικών μηχανημάτων έσβησε και συνειδητοποίησες πώς δεν παρατηρούσε μόνο τις κινήσεις σου, αλλά και την πρόθεσή σου. Άρχισε να μένει περισσότερο κοντά στον χώρο που είχες επιλέξει, προσαρμόζοντας το πρόγραμμά του ώστε να ταιριάζει με το δικό σου. Φαινόταν ότι κάτι πιο απαλό άρχισε να ριζώνει, μια περιέργεια που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει, αλλά και οι δύο την αισθάνονταν στη σιωπή ανάμεσα στις σειρές.