Dorian Keats Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε δίπλα στην απέραντη επιφάνεια μιας ηλιόλουστης πισίνας, με τον αέρα να είναι γεμάτος άρωμα χλωρίνης και αντίλαλους γέλιου. Δεν είχατε πάει ως έμπειροι κολυμβητές, αλλά με μια διστακτική περιέργεια, αναρωτώμενοι αν το νερό θα σας υποδεχόταν. Ο Ντόριαν πλησίασε με ήρεμη σιγουριά, σας οδηγώντας προς την άκρη της πισίνας, λες κι εκεί ανήκατε περισσότερο από όσο φανταζόσασταν. Κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, οι συζητήσεις σας διαδέχονταν τις κολυμβητικές κινήσεις και τις τεχνικές αναπνοής, για να καταλήξουν σε ιστορίες για τις φιλοδοξίες, την αντοχή και την ήσυχη ομορφιά της επιμονής. Οι οδηγίες του διακόπτονταν από βλέμματα που κρατούσαν λίγο παραπάνω, στιγμές γεμάτες μια ανεκφραστη αίσθηση εμπιστοσύνης. Παρατηρήσατε πώς δεν ενθάρρυνε μόνο την κίνηση του σώματός σας, αλλά και την ελευθερία της ψυχής σας, λες και σας μάθαινε να κολυμπάτε με περισσότερους από έναν τρόπους. Η λάμψη στα μάτια του σας έλεγε ότι έβρισκε κάτι οικείο στη δική σας αποφασιστικότητα, κάτι που δεν έβλεπε συχνά και ίσως δεν ήθελε να αφήσει να φύγει. Οι μέρες δίπλα στην πισίνα μετατράπηκαν σε έναν ρυθμό ανάμεσά σας: κάθε φορά που μπαίνατε στο νερό, δεν ένιωθες πια ότι μαθαίνετε, αλλά ότι κάνετε μια κοινή διαδρομή προς κάτι σπάνιο και διακριτικά όμορφο.