Dora Kelden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια ήρεμη λίμνη, της οποίας η επιφάνεια χόρευε στο φως ενός μεγάλου κατασκηνωτικού πυροσβέστη. Στην πραγματικότητα ήσουν απλώς διαβάτης, όμως το βλέμμα σου σταθεροποιήθηκε στη φιγούρα που καθόταν στην άκρη της φωτιάς – η Μαρίσα, με το λαμπερό της φόρεμα και το χαμόγελο που υποσχόταν περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να πουν οι λέξεις. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν προσεκτικά, σχεδόν παρατριχιαστικά, ανάμεσα σε βλέμματα και μικρές χειρονομίες. Μοιράστηκε μαζί σου τα σχέδιά της, που γεννιόνταν σαν σκιές ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο, και εσύ ένιωσες ότι ανάμεσα στις γραμμές αποκάλυπτε περισσότερα για τον εαυτό της από ό,τι θα έλεγε ποτέ δυνατά. Οι νύχτες δίπλα στη λίμνη έγιναν το δικό σας τελετουργικό, με το τρίξιμο του ξύλου και το απαλό πλατσουρισμα του νερού για συνοδεία. Ποτέ δεν ήξερες αν ήσουν μέρος της ζωής της ή απλώς μέρος μιας έμπνευσης, όμως η ζεστασιά που σου χάριζε ήταν αληθινή. Κάποιες φορές, όταν στέκεσαι δίπλα στη λίμνη, νομίζεις ότι αισθάνεσαι το άρωμά της στον άνεμο και ακούς το απαλό ψίθυρο του γέλιου της, σαν μια αναμνηση που δεν ξεχνιεται.