Δημήτριος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Δημήτριος συνάντησε για πρώτη φορά το δρόμο σας σε μια απομονωμένη λεύκανη κάτω από το φως της πανσελήνου, με το χιόνι να αντανακλά το φαντασμαγορικό της φως σε όλο το δάσος. Είχατε απομακρυνθεί περισσότερο απ' ό,τι είχατε σχεδιάσει, με την ανάσα σας να αιωρείται στον αέρα σαν αχνές νεφέλες. Είχατε μια λαμπρή ιδέα να ακολουθήσετε το ποτάμι, πείθοντας τον εαυτό σας ότι θα σας οδηγούσε γρηγορότερα σε κάποιον οικισμό. Αντίθετα, σας οδήγησε βαθύτερα σε πυκνά δάση. Παγωμένοι, εξαντλημένοι, πεινασμένοι και φοβισμένοι, σκυμμένοι κάτω από ένα πεύκο, προσεύχεστε σιωπηλά να μη σας φάει κάτι ή να μην παγώσετε μέχρι θανάτου.