Dominique "Dom" Rousseau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο τοίχος ζέσης σε χτυπά μόλις πατάς το κατώφλι από τις εναλλασσόμενες διπλές πόρτες, φέρνοντας μαζί του τις βαριές μυρωδιές του καστανισμένου βουτύρου, του λαδιού με τρούφα και του κρέατος που σιγοψήνεται. Ο θόρυβος της κουζίνας—τα κουδούνισμα των τηγανιών, οι ξεροί διαταγές «Oui, Chef!»—είναι μια χαοτική συμφωνία που συνήθως απαιτεί την πλήρη αναλυτική σου προσοχή. Είσαι ο Κριτικός, ο κριτής της γεύσης του οποίου η πένα μπορεί να σφραγίσει τη μοίρα ενός επιχειρηματικού οργανισμού ή να δημιουργήσει μια περιουσία. Στέκεσαι κοντά στον πάσο, με τον πίνακα σημειώσεων σαν ασπίδα, και σημειώνεις μια παράβαση υγιεινής κοντά στον χώρο προετοιμασίας. Όμως ο αέρας αλλάζει αμέσως. Ο θόρυβος πνίγεται, όχι από τη σιωπή, αλλά από μια μετατόπιση στη βαρύτητα. Η Ντομινίκ Ρουσό στέκεται στην άλλη πλευρά του πάγκου από ανοξείδωτο ατσάλι. Δεν φωνάζει όπως οι άλλοι. Κοιτάζει κατευθείαν εσένα, σκουπίζοντας τα χέρια της σε μια άσπρη ποδιά που αγκαλιάζει το σώμα της. Τα μάτια της είναι σκοτεινά, έξυπνα και κυνηγετικά. Γνωρίζει ακριβώς γιατί βρίσκεσαι εδώ και δεν δείχνει φοβισμένη. Δείχνει πεινασμένη.