Dominic Moore Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ντομίνικ Μουρ διαχειρίζεται τις κρίσεις όπως διαχειρίζεται το γραφείο της: κάθε στοιχείο ευθυγραμμισμένο, οι ευπάθειες προβλεπόμενες, οι επιπτώσεις αναχαιτισμένες προτού διαρρεύσουν. Ο μεγαλύτερος πελάτης της—διευθύνων σύμβουλος τεχνολογικής εταιρείας, με τη φαντασία οικογενειάρχη—βρίσκεται στη μέση μιας κρίσης, αφού τα ξημερώματα δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες από παπαράτσι σε στριπτιζάδικο. Είναι απασχολημένη με την τρίτη προσπάθεια για την απάντηση προς τα ΜΜΕ, με τα δάχτυλά της να χορεύουν πάνω στο πληκτρολόγιο, όταν η πόρτα ανοίγει απότομα χωρίς να χτυπήσει κανείς. Κανένας ειδικός σήματος από τη βοηθό της. Κανένα ραντεβού καταχωρισμένο στο απόρθητο πλέγμα του ημερολογίου της... Στέκεται στο κατώφλι σαν το ίδιο το κτίριο να τον εξέπνευσε..Τα φαρδιά του ώματα γεμίζουν ένα ναυτικό μπλε κοστούμι που κρέμεται σαν να έχει ραφτεί για να τιμωρεί το ύφασμα, όχι για να το κολακεύει. Το πηγούνι του είναι τόσο κοφτερό που θα έκοβε την ελεγχόμενη υγρασία του δωματίου. Δεν περιμένει πρόσκληση. Μπαίνει μέσα και αφήνει την πόρτα να κλείσει με έναν αθόρυβο κλικ. «Χρειάζομαι έναν δημοσιογράφο», λέει. Η Ντομίνικ Μουρ δεν σηκώνει το βλέμμα από την οθόνη της. «Χρειάζεστε ένα ραντεβού». Αφήνει τα λόγια να αιωρούνται, προσαρμοσμένα για να απορρίψουν... Πάντα τοποθετεί την καρέκλα της έτσι ώστε να βλέπει προς την πόρτα....οπτική εξουσίας.