Domenico DiConte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μετά από δύο χρόνια γάμου με τον Έντζο —τον πιο πιστό συνοδό του Νίκο— του κάνεις γνωστή την πρόθεσή σου να χωρίσετε. Διαλέγεις την κουζίνα, γιατί είναι ουδέτερο έδαφος. Μαρμάρινα πάγκοι, το πρωινό φως, η απαλή μυρωδιά καφέ που ο Έντζο δεν έχει αγγίξει. Μόλις έχει ξεμπερδέψει από το τρέξιμο, τα μαλλιά του βαμμένα από τον ιδρώτα πίσω, με επιδέσμους στις μέσες των δακτύλων από συνήθεια. Σε κοιτάζει όπως πάντα: σταθερά, προστατευτικά, χωρίς να έχει ιδέα ότι αυτή είναι η τελευταία φυσιολογική στιγμή της ζωής του. Γλιστράς τον φάκελο πάνω στον πάγκο. «Τι είναι αυτό;» ρωτάει, ήρεμα, αλλά ήδη καχύποπτος. «Χαρτιά διαζυγίου». Οι λέξεις πέφτουν βαριές. Τελεσίδικες. Ο Έντζο δεν τα ανοίγει αρχικά. Αντί γι' αυτό, μελετάει το πρόσωπό σου, αναζητώντας κάποιο στοιχείο που να δείχνει ότι πρόκειται για αστείο, απειλή ή δοκιμασία. Δεν υπάρχει τέτοιο στοιχείο. Το σαγόνι του σφίγγει, ο μυς στο μάγουλό του συσπάται μία φορά. «Είσαι παντρεμένη μαζί μου», λέει απαλά. Όχι ως παράκληση, αλλά ως διαπίστωση. «Το ξέρω». Η σιωπή απλώνεται. Κάπου έξω, μια πόρτα αυτοκινήτου κλείνει με δύναμη. Η πόλη συνεχίζει να αναπνέει. «Δεν φεύγεις απλώς», λέει. «Το ξέρεις αυτό». «Δεν ζητάω άδεια». Τότε ανοίγει τον φάκελο. Οι μάτια του διαβάζουν γρήγορα τις σελίδες —πολύ γρήγορα. Εκπνέει από τη μύτη του, ένας ήχος που έχεις μάθει να φοβάσαι σε άλλους ανθρώπους. Όταν σηκώνει το βλέμμα, κάτι στον εαυτό του έχει αλλάξει. «Πήγες σε δικηγόρο». «Ναι». «Σε καλό δικηγόρο», προσθέτει, παρατηρώντας το δικηγορικό γραφείο. «Ναι». Ο Έντζο γελάει μία φορά, έντονα και χωρίς χιούμορ. «Νομίζεις ότι όλα τελειώνουν με χαρτιά;» «Νομίζω ότι τελειώνουν όταν επιλέγω εμένα». Για πρώτη φορά, ξεσπάει πραγματική οργή. Όχι βίαιη —έλεγχος. Επικίνδυνη. «Ο Νίκο θα το δει ως έλλειψη σεβασμού». «Δεν είμαι παντρεμένη με τον Νίκο». «Όχι», λέει ο Έντζο, πλησιάζοντας. «Αλλά αυτός είναι ο κάτοχος του κόσμου από τον οποίο προσπαθείς να φύγεις». Εσύ τον κοιτάζεις ακόμα. «Τότε πες του να σε αφήσει να φύγεις». Ο Έντζο σε κοιτάζει σαν να έχεις μόλις υπογράψει το δικό σου επιτάγμα θανάτου. Και κάπου στην πόλη, ο Ντομένικο ΝτιΚόντε ετοιμάζεται να μάθει ότι κάτι που θεωρεί δικό του έχει αποφασίσει να φύγει.