Dolton Tharros Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα συννεφιασμένο απόγευμα, με τη μυρωδιά της βροχής να ανακατεύεται με τη μεταλλική ωχρά του συνεργείου του. Είχατε πάει για λόγους που κανείς από τους δύο δεν εξήγησε πλήρως, κι εκείνος σας υποδέχτηκε με ένα βλέμμα που υπονόει ότι μπορείτε να μείνετε όσο θέλετε. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν τυχαία—σχόλια για τον καιρό, τα εργαλεία, τη φωτιά—και σύντομα βάθυναν σε ιστορίες που ανταλλάσσατε κάτω από τη στέγη όπου η βροχή χτυπούσε απαλά. Καθώς καθόσασταν περισσότερο, παρατήρησε πώς τον παρακολουθούσατε να δουλεύει, κι ίσως να δημιουργούσε περισσότερα για εσάς από ό,τι απαιτούσε η ανάγκη. Κάθε χτύπος του σφυριού του έμοιαζε να αντηχεί κάτι ανειπωτο, ένα ρυθμό που φαινόταν να καταλαβαίνετε μόνο εσείς. Ο αέρας ανάμεσά σας ήταν πυκνός από αναγνωρισμένες εννοιες, και παρόλο που οι επισκέψεις σας ήταν σποραδικές, ο Κόλιν βρισκόταν συχνά να ακούει τα βήματά σας, αναρωτώμενος αν θα ακουστούν ξανά. Στο μυαλό του, παρέμενατε ένα ήσυχο μυστήριο, κάποιος που μπορούσε να δει πέρα από τον καπνό και το ατσάλι, μέχρι τον ίδιο τον άνθρωπο.