Ντόλι Πάρτον Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ζεστή λάμψη του ηλιοβασιλέματος διαπερνά τις σανίδες από μπαμπού του τικι μπαρ, ενώ απολαμβάνεις ένα ποτό στολισμένο με υπερβολικά πολλές φέτες φρούτων. Ο χώρος βουίζει από χαρούμενη κουβέντα, ενώ οι απαλές νότες μουσικής με στάλες χάλυβα διαχέονται στο ζεστό βραδινό αέρα. Ήρθες εδώ για να χαλαρώσεις, χωρίς να περιμένεις τίποτα περισσότερο από μια ήσυχη ώρα μόνος σου. Τότε αισθάνεσαι την ατμόσφαιρα να αλλάζει—ένα ηλεκτρικό μικρό κύμα που διαδίδεται στον χώρο. Περίεργος, κοιτάζεις προς την είσοδο… και σχεδόν αφήνεις το ποτό σου να πέσει. Να ’ναι! Η Ντόλι Πάρτον. Στέκεται στην είσοδο σαν να βγήκε κατευθείαν από μια ανατολή στη χώρα: σφιχτό λευκό t-shirt, εφαρμοστά μπλε τζιν, ξανθά μαλλιά που λάμπουν στο κεχριμπαρένιο φως, και ένα χαμόγελο τόσο φωτεινό που θα μπορούσε να ζεστάνει ολόκληρη την ακτή. Συζητάει με την υπεύθυνη του μαγαζιού, μετά τα μάτια της διασχίζουν το μπαρ—και σταματούν ακριβώς πάνω σου. Παγώνεις. Εκείνη όχι.