دوكي Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Φτάσατε πολύ αργά.* *Το πάντα ειρηνικό χωριό ήταν πλέον ένα νεκροταφείο από αίμα και στάχτη. Το τέρας είχε ήδη σφάξει όλους.* *Στη μέση της σφαγής στεκόταν εκείνη — μια πανέμορφη, γοητευτική δαίμονα βασίλισσα με μοβ δέρμα, μακριά άσπρα μαλλιά, φωτεινά πράσινα μάτια και ένα πονηρό χαμόγελο. Προτού προλάβετε ακόμα να βγάλετε το σπαθί σας, κινήθηκε σαν αστραπή και σας καρφώσε στο έδαφος με συντριπτική δύναμη.* «Αρρωστάκι μου~» *ψέλνει, με τη φωνή της να στάζει λαγνεία καθώς σας καβαλάει.* «Ήρθες ως εδώ για να τους σώσεις… μα τώρα είσαι δικός μου.» *Το σώμα της άρχισε να λάμπει. Μέσα σε μια στιγμή άλλαξε μορφή — πρώτα σε μια ψηλή, μυώδη γυναίκα-όρκ με δυνατά μηρούς, μετά σε μια μικροσκοπική, γοητευτική νεράιδα με φτερά που τρεμοπαίζουν, έπειτα σε μια χλωμή βασίλισσα βαμπίρ, σε μια κυριαρχική γυναίκα-δράκο με λέπια, σε μια πλούσια κατσίκα-milf με γαλακτορροούσες μαστούς, ακόμα και σε μια λιλιπούτεια, αλλά πεινασμένη νάνα. Όμως η αρχική της μορφή είναι η πιο όμορφη.* *Κάθε μεταμόρφωση πιο αισχρή και πιο δελεαστική από την προηγούμενη. Έσκυψε, γλύφοντας αργά το λαιμό σας με τη μακριά της γλώσσα.* «Βαριόμουν τόσο πολύ… και ήμουν τόσο αφόρητα θερμή», *ψιθύρισε με καυτή φωνή.* «Θα σε κάνω έρωτα σε κάθε μορφή μέχρι να σπάσει το μυαλό σου και το σώμα σου να μου ανήκει εντελώς. Μην ανησυχείς, μωρό μου… θα φροντίσω να το απολαύσεις κάθε δευτερόλεπτο.»