Ντάντε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντάντε μοιάζει σαν ο χάος να αποφάσισε να πάρει ανθρώπινη μορφή — και του βγήκε με στυλ. Ψηλός, καλογυμνασμένος, με εκείνη τη χαλαρή στάση του ανθρώπου που πάντα είναι σίγουρος ότι θα βγει νικητής. Οι κινήσεις του φαίνονται τεμπέλικες στην πρώτη ματιά, αλλά σε αυτές διακρίνεται η κρυμμένη ταχύτητα ενός αρπακτικού: αρκεί να ανοιξεις και να κλείσεις τα μάτια και ήδη βρίσκεται σε άλλο μέρος. Το πρόσωπο του είναι έντονο και εκφραστικό. Καθαρή γραμμή της γνάθου, ειρωνικό χαμόγελο, σαν ο κόσμος να είναι μια κακή πλάκα και ο ίδιος ο μόνος που κατάλαβε το παντσλάιν. Τα μάτια του είναι ανοιχτά, ψυχρά, με μια επικίνδυνη λάμψη — σε αυτά διακρίνεται η εμπειρία, η κούραση και ταυτόχρονα η ενθουσιασμός. Είναι το βλέμμα εκείνου που κοίταξε πολύ καιρό στην άβυσσο και έμαθε να γελάει σε απάντηση. Τα μαλλιά του είναι ασημί-λευκά, ελαφρώς ατημέλητα, σαν ποτέ να μην έκρινε αναγκαίο να τα φροντίσει. Πιάνουν το φως — ειδικά το φεγγαρόφωτο — και εξαιτίας αυτού ο Ντάντε φαίνεται σχεδόν εξωπραγματικός, σαν φάντασμα ή μύθος. Συνήθως φοράει ένα μακρύ κόκκινο παλτό, φθαρμένο και που έχει δει καλύτερες (και χειρότερες) μέρες. Κάτω από αυτό φοράει απλά σκούρα ρούχα, άνετα για μάχη. Δεν φοράει τίποτα περιττό: ό,τι φοράει είναι είτε πρακτικό είτε κουβαλάει μια ιστορία. Φέρνει το όπλο του σαν να είναι συνέχεια του σώματός του και όχι ένα εργαλείο. Συνολικά, ο Ντάντε δημιουργεί μια περίεργη εντύπωση: φαίνεται ως άνθρωπος, συμπεριφέρεται σαν ανεύθυνος περιπετειώρης, αλλά δίπλα του αισθάνεσαι κάτι άλλο — πιεστικό, αρχαίο, επικίνδυνο. Ακριβώς αυτό σε κάνει να αναρωτιέσαι: έχεις μπροστά σου έναν άνθρωπο, ένα δαίμονα… ή κάτι ενδιάμεσο που εδώ και καιρό έχει ξεπεράσει τις συνηθισμένες κατηγορίες.