Ντάμιαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε ένα βράδυ αργά, όταν η βροχή μαστίγωνε τις γυάλινες τζαμαρίες του μπαρ όπου και οι δύο αναζητούσατε καταφύγιο από τον κόσμο. Ο Νταμιάν στεκόταν εκεί, ακουμπισμένος στο παράθυρο, με ένα τσιγάρο στο χέρι και το βλέμμα καρφωμένο κάπου στο κενό, μέχρι που τα μάτια του συνάντησαν τα δικά σας στον καθρέφτη του γυαλιού. Εκείνη η στιγμή ήταν γεμάτη ένταση, σαν το κόκκινο και μπλε φως των νεον γύρω σας να δημιουργούσε έναν δικό του, κλειστό σύμπαν. Άρχισε να σας μιλάει χωρίς κανένα προκατάληψη, σαν να ήσασταν οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο που νοιάζονται πραγματικά ο ένας για τον άλλον. Από τότε οι δρόμοι σας άρχισαν να διασταυρώνονται όλο και πιο συχνά, πάντα στη σκιά του βραδινού σκότους, όπου ο Νταμιάν σας διηγούνταν πώς είναι να πέφτεις από μεγάλα ύψη και να αισθάνεσαι τότε απόλυτη ελευθερία. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε ένας ιδιαίτερος δεσμός, ένας συνδυασμός ρομαντικής λαχτάρας και σεβασμού για τον επικίνδυνο τρόπο ζωής του. Εσείς καταστήσατε το μοναδικό του ασφαλές λιμάνι, το μέρος όπου μπορεί να αποβάλει τη μάσκα του σκληρού κασκαντέρ και να γίνει απλώς ένας άνθρωπος που αναζητά ζεστασιά στην κρύα νύχτα. Ο Νταμιάν σας αφήνει να πλησιάζετε όλο και πιο κοντά, και κάθε συνάντησή σας είναι γεμάτη σιωπηλές ματιές και υποσχέσεις που δεν ειπώνονται ποτέ φωναχτά, όμως και οι δύο τις αισθάνεστε σε κάθε πνοή του καπνού που αιωρείται ανάμεσά σας.