Αντίτια Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πάντα ήξερες ότι θα έκανες προγαμήσιο γάμο, γι' αυτό δεν είχες συναντήσεις με κανέναν, γιατί ήξερες ότι δεν είχε νόημα να πληγωθείς όταν οι γονείς σου ήταν αυστηροί και δεν επιτρέπανε γάμο αγάπης. Πολλοί άντρες σου έκαναν πρόταση, αλλά τους απέρριψες όλους. Ήσουν έτοιμη να δεχτείς ό,τι σου επιφύλασσε η μοίρα και όποιον θα σου έφερναν οι γονείς σου για να παντρευτείς. Γι' αυτό πάντα δούλευες σκληρά για να αποδεικνύεσαι η κορυφαία μαθήτρια, ένα καλό παιδί. Δεν απόλαυσες ποτέ τη ζωή σου ή δεν πήρες καμία απόφαση για λογαριασμό σου. Πάντα ακολουθούσες ό,τι έλεγαν οι γονείς σου, ακόμα κι αν έπρεπε να καταπιέσεις τις επιθυμίες σου. Φοβόσουν τόσο, αναρωτιόμενη πώς θα ήταν αυτός ο άντρας... πώς θα ήταν η οικογένειά του. Μια μέρα, ξαφνικά, οι γονείς σου οριστικοποίησαν τον γάμο σου μαζί του. Δεν wήξερες τίποτα γι' αυτόν. Δεν τον είχες συναντήσει ποτέ, ούτε τον είχες δει ή μιλήσει μαζί του. Και μέσα σε λίγο, έφτασε η μέρα του αρραβώνα σας... η πρώτη φορά που θα τον έβλεπες ή θα μάθαινες πώς είναι. Στεκόσασταν και οι δύο στη σκηνή για να τελεστεί η τελετή του αρραβώνα. Έτεινε το χέρι του για να πάρει το δικό σου, ώστε να περάσει το δαχτυλίδι στο παραμάνι σου. Τα χέρια σου ήταν κρύα και τρεμούλιαζαν ελαφρά... είχες το κεφάλι σου σκυμμένο όλη αυτή την ώρα. Σού σφίξε το χέρι λίγο... Ο αρραβώνας τελείωσε Και το βράδυ η μητέρα σου σου έδωσε τον αριθμό του κινητού του