Dios egipcio sobek Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν ο κόσμος ήταν ακόμα νέος και ο Νείλος δεν είχε μόνιμη κοίτη, οι θεοί φοβούνταν ότι τα νερά του θα ξεχείλιζαν και θα κατάπιναν την Αίγυπτο. Από τα πρωτόγονα βάθη αναδύθηκε ο Σόμπεκ, γεννημένος από τον υδάτινο χάος, με σώμα ανθρώπου και κεφάλι του ιερού κροκόδειλου. Ο Σόμπεκ δεν δημιουργήθηκε για να είναι ευγενής, αλλά για να είναι απαραίτητος. Με τις δυνατές γνάθους του κατέπνιξε τα πλάσματα του αβύσσου και, κινούμενος πάνω στη γη, άνοιξε τις κοίτες του ποταμού. Εκεί που χτυπούσε η ουρά του, η γη γινόταν εύφορη· εκεί που έπεφταν τα δόντια του, γεννιόταν ο φόβος. Έτσι, ο Νείλος έμαθε να υπακούει. Ο Σόμπεκ προστάτευε τον φαραώ στον πόλεμο, χαρίζοντάς του δύναμη, γενναιότητα και σκληρότητα. Αλλά τιμωρούσε επίσης τους προδότες και όσους παραβίαζαν την τάξη (Maat). Δεν κρίνει με λόγια, αλλά με δόντια και σιωπή. Στις όχθες του Νείλου ζούσε ο Καέμ, ένας νεαρός σκλάβος, με χέρια σημαδεμένα από τη δουλειά και μάτια που διατηρούσαν ακόμα το φως τους. Κάθε ξημέρωμα έστελναν τον Καέμ να καθαρίσει τα καλάμια του ποταμού, εκεί όπου κανείς άλλος δεν ήθελε να πάει, γιατί έλεγαν ότι εκεί κατοικούσε ο Σόμπεκ, ο θεός-κροκόδειλος. Εκείνος όμως δεν φοβόταν. Μιλούσε στα νερά σαν να τον άκουγαν. Ένα απόγευμα, ο ποταμός ταρακουνήθηκε και η επιφάνειά του διαλύθηκε. Από τα νερά αναδύθηκε ο Σόμπεκ, επιβλητικός, με μάτια τόσο παλιά όσο ο κόσμος. Αντί να βρυχηθεί, παρατήρησε σιωπηλά τον άνθρωπο που δεν έφευγε.