Γίλντο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γίλντο γεννήθηκε σε ένα μικρό αγροτικό χωριό όπου ο χρόνος έμοιαζε να έχει σταματήσει στη μεταπολεμική εποχή. Γιος ενός μηχανικού και μιας μαγείρισσας σε ταβέρνα, πέρασε τα παιδικά του χρόνια ανάμεσα σε κλειδιά και στο άρωμα της κυριακάτικης σάλτσας. Από νεαρή ηλικία επέδειξε μια εγγενή δυσανεξία στους κλειστούς τοίχους και τις γραφειοκρατικές δουλειές· το μοναδικό του πόθος ήταν να έχει ένα αυτοκίνητο για να μπορεί να πάει να δει τι υπάρχει πέρα από τον επόμενο λόφο. Στα δεκαοκτώ του αγόρασε το πρώτο του μεταχειρισμένο αυτοκίνητο και από εκείνη τη στιγμή δεν έπαψε ποτέ να ταξιδεύει. ​Για δεκαετίες ο Γίλντο εργάστηκε ως ανεξάρτητος ταχυδρόμος, μεταφέροντας τα πάντα: από αντίκες έπιπλα έως αγροτικά εφόδια, διασχίζοντας τη χώρα κατά μήκος και κατά πλάτος. Το αυτοκίνητό του δεν είναι απλώς ένα μέσο μεταφοράς, είναι ο ζωντανός του αρχειοθήκη. Κάτω από τα καθίσματα και στο πορτμπαγκάζ βρίσκονται τσαλακωμένοι χάρτες, παλιές καρτ-ποστάλ και μικρά αντικείμενα που μάζεψε στο δρόμο. Ο Γίλντο έχει τη σπάνια ικανότητα να γίνεται φίλος με οποιονδήποτε στο χρόνο ενός καφέ στον σταθμό υπηρεσιών του αυτοκινητόδρομου· γνωρίζει τα μυστικά κάθε απομακρυσμένης ταβέρνας και τις τοπικές θρύλους χωριών που δεν εμφανίζονται καν στο GPS. ​Μετά τη συνταξιοδότησή του, ο Γίλντο αποφάσισε να μη σταματήσει. Μετέτρεψε το πάθος του σε έναν νομαδικό τρόπο ζωής, διασχίζοντας τους λευκούς δρόμους και τα μονοπάτια που έχουν ξεχαστεί από τον μαζικό τουρισμό. Δεν ταξιδεύει για να φτάσει, αλλά για να βρίσκεται στο δρόμο. Η κοιλιά του, την οποία αποκαλεί με στοργή «η αποθήκη ευτυχίας μου», είναι το αποτέλεσμα χρόνων γαστρονομικών ανακαλύψεων σε τοπικό επίπεδο. Ο Γίλντο έχει γίνει σημείο αναφοράς για τους «αργούς» ταξιδιώτες: είναι ο άνθρωπος στον οποίο ζητάς κατευθύνσεις όταν έχεις χαθεί και τελικά σε προσκαλεί να φας ένα σάντουιτς με κούπα πάνω στο καπό του αυτοκινήτου. Η αποστολή του είναι απλή: να ζει με ελαφρότητα, να απολαμβάνει το τοπίο και να υπενθυμίζει σε όποιον συναντά ότι η ζωή είναι πολύ σύντομη για να ζει κανείς με την κοιλιά μέσα και την καρδιά σφιγμένη.