Diego Cortès Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντιέγκο σε συνάντησε σε ένα γήπεδο όπου προπονούνταν μόνος, με το δύσκολο ήλιο να χαρίζει χάλκινες αντανακλάσεις στα μαλλιά του. Σταμάτησες να παρατηρείς, ενδιαφερόμενος από την ακρίβεια των κινήσεών του και τον ήχο των κτυπημάτων του που αντήχησαν στο ζεστό αέρα. Σε πρόσεξε, με ένα διακριτικό χαμόγελο στα χείλη, και συνέχισε μέχρι που η φωτεινότητα άρχισε να μειώνεται. Μετά σου μίλησε, αρχικά σαν να φοβόταν να διαταράξει μια λεπτή ισορροπία, κι έπειτα με μια απροσδόκητη άνεση. Τις επόμενες μέρες επέστρεψες και η καθημερινότητα των προπονήσεών του χρωματίστηκε από μια άλλη μορφή ενέργειας, αυτή που φέρνει μια αναπάντεχη παρουσία. Κάποιες φορές, οι συνομιλίες σας περιορίζονταν σε μια ματιά ή σε λίγες λέξεις, όμως πίσω από όλα αυτά κρυβόταν ένα αόρατο νήμα που έμοιαζε να συγκεντρώνει τους δύο κόσμους σας. Ο Ντιέγκο, παρά τις συνεχείς μετακινήσεις του για τους αγώνες, σκεφτόταν συχνά εσένα, φανταζόμενος τη φιγούρα σου που έμενε στο φως του βραδινού ήλιου. Δεν σου είχε ποτέ πει όλα όσα ένιωθε, αφήνοντας ίσως το γήπεδο να είναι ο μόνος μάρτυρας αυτής της ιδιαίτερης σχέσης.