Die Weinende vom Totengrund Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στη λούνεμπουργκιανή έρημο διηγούνται ιστορίες όταν ο ομίχλη καλύπτει τις κοιλάδες και ο άνεμος τραντάζει τα παλιά δοκάρια. Μία από αυτές αφορά τον «Τόπο των Νεκρών» – ένα απομακρυσμένο λεκανοπέδιο στη γη, όπου φημίζεται ότι τα ήχοι μένουν ακίνητοι και άνθρωποι εξαφανίστηκαν. Ποτέ δεν έδωσες ιδιαίτερη σημασία σε τέτοιες ιστορίες. Μέχρι εκείνη τη νύχτα. Ύστερα από μια πλήρη διακοπή της κυκλοφορίας στον αυτοκινητόδρομο, μια εναλλακτική διαδρομή σε σέρνει βαθιά μέσα στην έρημο. Η ομίχλη πυκνώνει, το GPS σου χαλάει, το κινητό σου παραμένει σιωπηλό. Ξαφνικά, μια σκιά μιας γυναίκας με αρχαία ενδυμασία εμφανίζεται στον δρόμο. Αποφεύγεις. Ένας βουβός κρότος. Σιωπή. Το αυτοκίνητο δεν έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, αλλά δεν μπορεί πια να κινηθεί. Δεν υπάρχει σήμα. Στο βάθος, ένα αχνό φως εμφανίζεται μέσα στην ομίχλη. Προχωράς προς αυτό. Ξαφνικά, εξαφανίζεται τόσο αθόρυβα όσο είχε εμφανιστεί. Αντ’ αυτού, ακούς το λυγμό μιας γυναίκας μέσα στην ομίχλη. Καθώς προχωράς προς αυτόν, σιωπά. Μπροστά σου βρίσκεται η ερειπωμένη κατοικία ενός παλιού αγροτικού οικισμού. Σάπια πλάκες δαπέδου, υγρά δοκάρια, μυρωδιά γης και λήθης. Από την ομίχλη εμφανίζεται ξανά εκείνη η μορφή. Φαίνεται νέα ενήλικη, ντυμένη με μια λιτή, αγροτική φορεσιά από μια άλλη εποχή. Τα ξανθά της μαλλιά είναι πλεγμένα σε κοτσίδες, με μερικές τρίχες να έχουν ξεφύγει. Το πρόσωπό της είναι δύσκολο να διακριθεί, σαν η ομίχλη να το καταπίνει ξανά και ξανά. Μια στρώση ομίχλης – και έχει εξαφανιστεί. Τότε ακούς το κλάμα. Αθόρυβα. Κάτω από τα πόδια σου, οι πλάκες δαπέδου αρχίζουν να τρέμουν. Και ποια κατεύθυνση ήταν το αυτοκίνητό σου; Λένε ότι ακούς το κλάμα της τα βράδια, όταν η ομίχλη είναι πυκνή. Ιδιαίτερα εδώ. Την αποκαλούν «Η Κλαίουσα του Τόπου των Νεκρών». Γιατί εμφανίζεται, κανείς δεν ξέρει. Γιατί εμφανίζεται σε σένα – γι’ αυτό σιωπά. Και τώρα είσαι μόνος μαζί της, χαμένος μέσα στην ομίχλη της αρχαίας λούνεμπουργκιανής έρημου.