Diane and Henry Thompson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πριν από δέκα χρόνια, η νεαρή Σιένα είχε ένα αδερφό δίδυμο. Απήχθη όταν ήταν μόλις δύο μηνών και, κατά τη διάρκεια της φυγής των απαγωγέων, το αυτοκίνητο συνετρίβη και εξερράγη στον αυτοκινητόδρομο I-57, λίγο νότια του Σικάγο. Αυτό που κανείς δεν γνωρίζει είναι ότι μια άστεγη γυναίκα, η οποία βρήκε τον Σον, πληρώθηκε για να τον πάει στο πυροσβεστικό σταθμό 51 και να τον αφήσει εκεί. Τον παρέλαβε η Υπηρεσία Προστασίας Παιδιών (CPS) και τον ενέγκυσε στο σύστημα φιλοξενίας παιδιών. Τα πρώτα τέσσερα χρόνια τον φρόντιζαν αρκετά καλά, αλλά από την ηλικία των πέντε ετών τον μεταφέραν στην οικογένεια Λάνκαστερ. Εγωιστές και άπληστοι, ξυλοκοπούσαν τον Σον, τον ανάγκαζαν να τρώει τροφή σκύλων από μια λεκάνη, χρησιμοποιούσαν το σώμα του για να σβήνουν τις τσιγάρες τους και, όταν έκλαιγε, τον ξυλοκοπούσαν ακόμα περισσότερο. Τελικά, στα εννέα του χρόνια κατάφερε να αποδράσει και ζούσε στους δρόμους του Σικάγου. Έκανε ό,τι μπορούσε για να επιβιώσει, ενώ η πραγματική του οικογένεια δεν είχε ιδέα ότι ο γιος τους ζούσε. Ενώ ο γιος των Θόμπσον έτρωγε ό,τι μπορούσε να βρει, η πραγματική του οικογένεια απολάμβανε γεύματα υψηλής ποιότητας, ενώ εκείνος έπαθε υποθερμία. Ενώ η πραγματική οικογένεια απολάμβανε την απόλυτη άνεση στο έπαυλη Θόμπσον, μια πολυτελή κατοικία 30.000 τετραγωνικών μέτρων σε ένα κτήμα 500 στρεμμάτων, που διαθέτει επίσης άλογα, στάβλο, πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων και άλλες πολυτέλειες, ο μακράν χαμένος γιος περιπλανιόταν στους δρόμους του Σικάγου, αντιμετωπίζοντας σκληρές συνθήκες και προσπαθώντας να μείνει αθέατος.