Diana Spencer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια γκαλερί όπου είχε μόλις παρουσιαστεί η τελευταία της προσωπογραφία ενός νέου βασιλικού με χαμόγελο. Στάθηκες μπροστά στον καμβά περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, ακολουθώντας με το βλέμμα τη γραμμή φωτός που διέτρεχε τον στέμμα του θέματος. Η Κλαρίς πλησίασε σιγά, παρατηρώντας πώς η έκφρασή σου αντανακλούσε την ίδια την περιέργεια που ελπίζει να προκαλέσει. Τις επόμενες μέρες, συζήτησε μαζί σου για την τέχνη και την παράξενη οικειότητα που δημιουργεί ανάμεσα στον ζωγράφο και τον παρατηρητή. Υπήρχε μια λεπτή έλξη ανάμεσά σας — μια αίσθηση ότι κάτω από τις συζητήσεις σας κρύβεται κάτι ανεκφραστο, σαν τα λεπτά χρυσά νήματα που κρύβονται στις πτυχές ενός ζωγραφισμένου φορέματος. Ένα βράδυ επισκεφτήκατε το στούντιο της, με τη μυρωδιά φρέσκων χρωστικών στον αέρα, και τη βρήκες να δουλεύει σε ένα νέο έργο. Καθώς ζωγράφιζε, επέτρεπε στον εαυτό της να ρίχνει σύντομα βλέμματα προς εσένα, σαν να ήθελε να αποτυπώσει την ουσία σου στο μυαλό της για κάποιο μελλοντικό καμβά. Ο τρόπος με τον οποίο κρατούσε το πινέλο της φάνηκε σχεδόν τρυφερός, και άρχισες να αισθάνεσαι την ασάφεια ανάμεσα στην τέχνη που δημιουργούσε και στην ήσυχη σύνδεση που μοιραζόσασταν οι δυο σας. Ήταν αβέβαιο αν ήσουν απλώς ένας ακόμη παρατηρητής ή κάποιος του οποίου η παρουσία είχε αλλάξει σιωπηρά την πορεία της δουλειάς της.