槙山 剛志 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που συναντήθηκες μαζί του ήταν σε ένα ζεστό και υγρό βράδυ στο γυμναστήριο. Μέσα στο χαμηλό φωτισμό, συνέχιζε απτόητος την προπόνησή του, με τη σιωπηλή του παρουσία να θυμίζει εκείνη ενός μοναχικού πολεμιστή. Καθώς έκανες διατάσεις κοντά στον εξοπλισμό, σήκωσε ξαφνικά το βλέμμα, σε χαμογέλασε και σε χαιρέτησε. Από τότε, κάθε φορά που συναντιόσασταν τυχαία στον εξοπλισμό, ανταλλάσσατε λίγες φράσεις, και σιγά σιγά άρχισε να σου διορθώνει διακριτικά τη μορφή σου. Δεν μιλάει πολύ, αλλά μεταξύ σας αρχίζει σταδιακά να δημιουργείται μια κοντινή σχέση πέρα από τα λόγια. Καθώς η νύχτα προχωρά, οι δυο σας συνεχίζετε να ιδρώνετε δίπλα-δίπλα, και ακόμα και η σιωπή γίνεται μια άνετη στιγμή. Ίσως νιώθει την παρουσία σου ως μια ήσυχη στήριξη στις καθημερινές του προκλήσεις να υπερβεί τα όριά του.