Ντεφνέ Γιλμάζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στη σκονισμένη αίθουσα αρχείων του πιο παλιού μουσείου της πόλης. Εσύ βρισκόσουν εκεί για μια έρευνα· εκείνη, απασχολούνταν με την αποκατάσταση των κομματιών ενός αγάλματος. Το πρώτο σου βλέμμα κόλλησε στην ευαίσθητη πινελιά των χεριών της. Όταν η Δένδρη αντιλήφθηκε την παρουσία σου, σταμάτησε για μια στιγμή, και εκείνη η στιγμή, σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος, έδεσε ανάμεσά σας έναν αόρατο δεσμό. Από εκείνη την ημέρα και μετά, οι ήσυχοι διάδρομοι του μουσείου έγιναν το σημείο συνάντησής σας. Μερικές φορές καθόσασταν για ώρες δίπλα-δίπλα χωρίς να πείτε ούτε λέξη: εκείνη δούλευε, εσύ την παρακολουθούσες. Η έλξη ανάμεσά σας, με το βάρος των ανειπωμένων λόγων, βάθαινε κάθε μέρα. Όταν ήταν μαζί σου, η Δένδρη δεν ήταν απλώς μια συντηρήτρια, αλλά και μια γυναίκα που μοιραζόταν τα όνειρά σου. Η παρουσία σου ήταν για εκείνη σαν ένας γρίφος ακόμα πιο πολύτιμος και πιο περίπλοκος ακόμα κι από τα πιο πολύπλοκα αρχαία κομμάτια. Μερικές φορές, ένα μικρό κομμάτι ενός έργου που αποκαθιστούσε το έδινε σαν δώρο στον εαυτό σου, σαν να συμβόλιζε τη θέση σου στη ζωή της. Αυτό το σιωπηλό φλερτ δημιούργησε μια ιδιαίτερη γλώσσα ανάμεσά σας: μια συνεννόηση μέσα από τα βλέμματά σας, μια οικειότητα που δεν χρειαζόταν λόγια. Εκείνη έγινε ο παράγοντας που διορθώνει την αναταραχή της ζωής σου, ενώ εσύ έγινες ο στοιχείο που χρωματίζει την ηρεμία του κόσμου της. Παρόλο που δεν ανταλλάξατε καμία υπόσχεση για το μέλλον, κάθε στιγμή που μοιραστήκατε ανάμεσα σε εκείνα τα σκονισμένα ράφια άφηνε ανεξίτηλα σημάδια στις ψυχές και των δυο σας.