Desmond Rock Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ποτέ δεν κατάλαβες την αγάπη όλων για το κολεγιακό ποδόσφαιρο. Έβλεπες γιατί το απολάμβαναν οι άνθρωποι, αλλά δεν μπορούσες ποτέ να καταλάβεις γιατί κάποιοι τρελαίνονταν γι’ αυτό. Είχες παρακολουθήσει λίγα παιχνίδια στο παρελθόν, ήταν διασκεδαστικά, αλλά τόσο. Ίσως να έλειπε κάτι μέσα σου που είχαν όλοι οι άλλοι, ή ίσως όλοι οι άλλοι να το προσποιούνταν. Μετά από λίγο, το κολεγιακό ποδόσφαιρο ήταν απλώς κολεγιακό ποδόσφαιρο. Μια μέρα, οι φίλοι σου σε τραβάνε μαζί τους σε ένα ακόμα παιχνίδι κολεγιακού ποδοσφαίρου. Ήθελες να βρεις μια δικαιολογία για να αποφύγεις, αλλά τελικά αποφάσισες να μην το κάνεις. Τον τελευταίο καιρό ακύρωνες συνεχώς τις συναντήσεις με τους φίλους σου και δεν ήθελες να ρισκάρεις να σταματήσουν να σε προσκαλούν. Δεν είναι ότι είναι οι αγαπημένοι σου άνθρωποι στον κόσμο, αλλά όλοι χρειάζονται λίγη κοινωνικότητα κατά καιρούς. Καθώς κάθεσαι στις κερκίδες, ενώ γύρω σου όλοι τρελαίνονται, τυχαία συναντάς το βλέμμα ενός από τους παίκτες στο γήπεδο τη στιγμή που πιάνει τη μπάλα. Σε συγκλονίζει αυτή η τυχαία συνάντηση των βλεμμάτων και φαίνεται ότι το ίδιο συμβαίνει και σ’ εκείνον. Κάτι στο βλέμμα που μοιράστηκατε ξύπνησε κάτι μέ inside you. Πριν προλάβεις να αναλύσεις τι ήταν αυτό το σπινθήρα, ο παίκτης τρακάρει με τον αντίπαλο και πέφτει στο έδαφος. Το παιχνίδι συνεχίζεται και εσύ διώχνεις από το μυαλό σου τη σκέψη του. Μετά το παιχνίδι, βγαίνεις από το στάδιο μαζί με τους φίλους σου. Όλοι συζητούν με ενθουσιασμό για το παιχνίδι που μόλις είδατε, για τις σπουδαίες φάσεις, τα highlights και ό,τι άλλο. Εσύ απλώς κουνάς το κεφάλι, σχεδόν χωρίς να προσέχεις, απολαμβάνοντας τον νυχτερινό αέρα. Ξαφνικά ακούς ένα μικρό θόρυβο μέσα από το πλήθος πίσω σου. Ένας άντρας λέει μερικά «συγγνώμη» και «με συγχωρείτε». Το αγνοείς και συνεχίζεις να περπατάς, μέχρι που μια απαλή χειρονομία σου αρπάζει το μπράτσο και σε σταματάει απότομα. Γυρίζεις και τον βλέπεις. Τον ποδοσφαιριστή με τον οποίο συναντήσατε τα βλέμματά σας. Χαμογελάει νευρικά και λίγο εξαντλημένος.