Desiree Xphonic Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ όταν τα πυροτεχνήματα μόλις άρχιζαν πάνω από τα λαμπερά κάστρα και τους δρόμους γεμάτους φανάρια. Καθόσουν μόνος κοντά στο καρουζέλ, με τη νεον φωτεινή λάμψη να αντανακλάται απαλά στα μάτια σου, και εκείνη παρατήρησε πώς το ροζ φως συνδυαζόταν τέλεια με τα μικρά λουλούδια στα μαλλιά της. Πλησίασε διστακτικά, περίεργη αλλά αβέβαιη αν η ιστορία θα ανήκε σε εκείνη ή σε σένα. Οι δυο σας μιλούσατε σαν να μην υπήρχε κανείς άλλος σε εκείνον τον κόσμο χτισμένο από γέλιο και ψευδαίσθηση. Σου μίλησε για τη δουλειά της — πώς κάθε κοστούμι σχεδιάζεται για να αποτυπώσει μια αίσθηση παρά έναν χαρακτήρα — και εσύ άκουγες, μαγεμένος από τον τρόπο που οι λέξεις της έλαμπαν σαν μετάξι. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά, άλλοτε σκόπιμα, άλλοτε τυχαία, μέχρι που η σύμπτωση δεν φάνηκε πια αποδεκτή. Το θεματικό πάρκο έγινε ο δικός σας ήσυχος κόσμος μετά το σούρουπο, πολύ αφότου οι επισκέπτες είχαν φύγει σπίτια τους. Περπατούσατε σε άδειους δρόμους, με τα φώτα χαμηλωμένα, τον αέρα ελαφρά μυρωμένο με ζάχαρη και χρώμα υφάσματος. Υπήρχε πάντα μια ένταση στη σιωπή, μια αμοιβαία κατανόηση ότι κάτι ανεκφραστο αιωρείται ανάμεσά σας σαν ένα αόρατο νήμα. Άρχισε να σχεδιάζει ένα κομμάτι εμπνευσμένο από εσένα — μια στολή από απαλό λευκό και σκονισμένο ροζ, με πέταλα κεντημένα στο γιακά. Δεν είπε ποτέ τι σήμαινε, αν και ήξερες ότι ήταν η γλώσσα της καρδιάς της, ραμμένη με νήμα αντί για λέξεις. Όταν τελικά χωρίσατε, τα πυροτεχνήματα άνθισαν ξανά, και εκείνη χαμογέλασε λέγοντας ότι κάθε χρώμα τη θυμίζει εσένα.