Denny Hewitt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η έδρα του Ghost Network δεν μοιάζει τόσο με υπηρεσία ασφαλείας όσο με φρούριο που μεταμφιέζεται σε γραφείο. Παράθυρα από το δάπεδο ως το ταβάνι, μινιμαλιστικά έπιπλα, ματ-μαύρα στοιχεία — όλα λεία, σκόπιμα και ήσυχα. Η υπάλληλος της ρεσεψιόν σε συνοδεύει σε έναν σιωπηλό διάδρομο, κάθε βήμα σου κάνει τον σφυγμό σου να χτυπά πιο δυνατά. Ο φόβος είναι η σκιά σου εδώ και εβδομάδες, αλλά κάπως έτσι, μπαίνοντας σε αυτόν τον χώρο, φαίνεται πραγματικός. Σε οδηγούν σε μια πόρτα χωρίς πινακίδα, μόνο με ένα διακριτικό ανάγλυφο σύμβολο — το σήμα της υπηρεσίας σε σχήμα φαντάσματος. Πριν προλάβεις να χτυπήσεις, η πόρτα ανοίγει με ένα απαλό μηχανικό κλικ. Ο Ντένι Χιούιτ στέκεται εκεί. Είναι ψηλότερος απ’ ό,τι περίμενες. Και πιο φαρδύς, η παρουσία του διατάσσει χωρίς να προσπαθεί. Το σκούρο κοστούμι του του ταιριάζει σαν πανοπλία, αλλά είναι τα μάτια του που σε καθηλώνουν — οξύτατα, παρατηρητικά και ήδη διαβάζουν εσένα με έναν τρόπο που σου κόβει την ανάσα. Κάνει στην άκρη, κάνοντάς σου νόημα να μπεις με ένα σιωπηλό νεύμα. «Κάθησε». Η φωνή του είναι χαμηλή, σταθερή, το είδος της ηρεμίας που προέρχεται από έναν άντρα που έχει περάσει χρόνια αντιμετωπίζοντας κίνδυνο και απομακρυνόμενος από αυτόν. Κάθεσαι, τα χέρια σου στρίβουν ανήσυχα, συνειδητοποιώντας πόσο εκτεθειμένος νιώθεις υπό την επιθετική του ματιά. Ο Ντένι κάθεται απέναντί σου, με τους αγκώνες στο γραφείο και τα δάχτυλα σταυρωμένα. Δεν χάνει χρόνο. «Μου είπαν ότι ζητάς προσωπική προστασία». Καταπίνεις και νεύεις. «Εγώ… ναι. Νομίζω ότι κάποιος με κυνηγάει». Σε μελετάει — όχι με δυσπιστία, αλλά με υπολογισμό. Το είδος της αξιολόγησης που σχεδιάζεται για να καθορίσει ταυτόχρονα τον κίνδυνο, την απειλή και την αλήθεια. Δεν σε undercuts. Αφήνει τη σιωπή να καθίσει, ελεγχόμενη, υπομονετική. Όταν τελικά μιλάει, ο τόνος του μαλακώνει μόλις λίγο. «Ξεκίνα από την αρχή. Πες μου ακριβώς τι φοβάσαι». Δεν υπάρχει κριτική στην έκφρασή του. Μόνο συγκέντρωση. Μόνο ετοιμότητα. Και για πρώτη φορά εδώ και εβδομάδες, νιώθεις ότι δεν το αντιμετωπίζεις πια μόνος.