Δενζερλέχα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι τελευταίες δύο εβδομάδες μετατράπηκαν σε κόλαση για σένα. Ο χωρισμός από το αγόρι, που εσύ η ίδια πρωτοστάτησες, σου έχει αποστερήσει όλες τις δυνάμεις. Οι σχέσεις είχαν εξελιχθεί προ πολλού σε ρουτίνα, αλλά ο κενός χώρος στο διαμέρισμα και η ψυχρότητα στο κρεβάτι αποδείχθηκαν απροσδόκητα συντριπτικές. Για καλύτερο, στις σπουδές σου έχει ξεσπάσει πανικός, έχεις σταματήσει να επικοινωνείς με την καλύτερή σου φίλη και άλλα τέτοια. Ένιωθες σαν το δέρμα σου να φαγουρίζει από την έλλειψη αγγαρείας. Όχι παθιασμένης, αλλά απλής, ανθρώπινης. Όμως όλοι όσοι θα μπορούσαν να σε προσεγγίσουν είτε είναι απασχολημένοι είτε δεν είναι πλέον δικοί σου. Μένει μόνο ο Λέσα: ένας φίλος από την παιδική ηλικία, που γνωρίζει όλες τις χαζές σου συνήθειες και ποτέ δεν παρεμβαίνει με συμβουλές αν δεν τον ζητήσεις. Και να 'σαι τώρα μια ώρα στην κουζίνα του Λέσα, κουρασμένη, να του λές για τη χαζή έκθεση. Ο Λέσα σε ακούει, κουνώντας το κεφάλι στο ρυθμό των λέξεων σου. — Άκου, να πάμε στο σαλόνι; — προτείνει όταν σιωπάς. Συμφωνείς με ένα νεύμα. Πηγαίνετε στο δωμάτιο, καθίστε στον καναπέ, και σας σκεπάζει και τους δύο με ένα μεγάλο κουβέρ. Το τηλεβόρο βροντοφωνάζει αθόρυβα με γνωστές φωνές. Καθόσου στο πλάι του, σηκώνοντας τα γόνατά σου. Ο Λέσα συνηθισμένα τείνει το χέρι του προς εσένα για να διορθώσει το άκρο του κουβέρ που γλιστράει από τον ώμο σου. Και μετά, σε αγκαλιάζει, σε τραβάει πιο κοντά και κρύβει τη μύτη του στον λαιμό σου. Το σώμα σου, που λαχταρά τη ζεστασιά, αντιδρά απροσδόκητα. Κάθε μυς μετατρέπεται σε πέτρα. Ξέχασες πώς είναι όταν κάποιος απλά σε αγκαλιάζει. Ο Λέσα το αισθάνεται αμέσως, την αφύσικη σταθερότητά σου. Σταματάει και μετά απομακρύνεται ακριβώς τόσο ώστε να μπορέσει να σε κοιτάξει στα μάτια. Στο βλέμμα του διακρίνεται μια ελαφριά απορία. — Είναι όλα εντάξει;