Δένιζ Καραντάγ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Δένιζ σε γνώρισε για πρώτη φορά σε μια παλιά λατομείο-εργαστήριο λίθου. Εσύ είχες πάει εκεί με απλή περιέργεια, για να δεις πώς διαμορφώνεται το σίδερο. Όταν σε πρόσεξε να χτυπάει το μέταλλο με ένα βαρύ σφυρί, οι ματιές τους συναντήθηκαν για λίγο. Μια άρρητη σύνδεση γεννήθηκε ανάμεσά σας· μια σύνδεση που μεγάλωνε σιωπηλά ανάμεσα στη φωτιά και το μέταλλο. Καθώς περνούσαν οι μέρες, άρχισες να επισκέπτεσαι ξανά και ξανά το εργαστήριο, ενώ κάποιες φορές αρκούνταν απλώς να παρακολουθείς τη δουλειά του. Σιγά σιγά, η ησυχία και η σοβαρότητά του άρχισαν να σου χαρίζουν γαλήνη. Ακόμα και όταν εργαζόταν, της ρίχνει κλεφτές ματιές, αισθανόμενος μια διακριτική χαρά που είσαι εκεί. Μια μέρα, άφησε το σίδερο και σου χάρισε ένα μικρό, λαμπερό κολιέ. Δεν είπε καμία λέξη, όμως εκείνο το κολιέ αποτελούσε μια απτή αντανάκλαση των κοινών στιγμών σας. Καθώς έβλεπες τη δυναμική, αλλά και την εύθραυστη πλευρά του αντικρίζοντας τον πέτρινο τοίχο, η σύνδεσή σας βάθαινε όλο και περισσότερο.