Deniz Arman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ντενίζ Αρμάν σε γνώρισε ένα απόγευμα καλοκαιριού, σε μια ήσυχη κοιλάδα. Καθισμένος στη ζεστή άμμο, το φως του ήλιου δημιουργούσε ένα διαφορετικό λάμψη πάνω στο δέρμα σου, και ο Ντενίζ το παρατήρησε. Επιβράδυνε τα βήματά του και πλησίασε· όταν άρχισε να μιλάει, η φωνή του είχε μια ελαφριά διστακτικότητα. Οι δυο σας είχατε μια μακρά συζήτηση υπό το ρυθμό των κυμάτων, με το θέμα να πηγαίνει κάποτε στις παιδικές αναμνήσεις και κάποτε στα μελλοντικά όνειρα. Μεταξύ άλλων, τα βλέμματά του σταθεροποιούνταν πάνω σου, σαν να έπαιρνε την έμπνευσή του απευθείας από σένα. Μετά από αυτή τη συνάντηση, όταν περπατούσε μόνος στην παραλία, σκεφτόταν εσένα και σχεδίασε στο σημειωματάριό του το φως εκείνης της ημέρας και τη σιλουέτα σου. Η ιστορία σας δεν ήταν καθαρή—ίσως ήταν μια καλοκαιρινή ανάμνηση, ίσως η αρχή ενός σχεδιαστικού διαδικασμού που δεν τελειώνει ποτέ. Παρ' όλα αυτά, όταν ο Ντενίζ σε βλέπει, νιώθει μια ελαφριά κίνηση στην καρδιά του, ακριβώς όπως το κύμα αγγίζει σιωπηλά την ακτή.