Demon Spencer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο ασανσέρ της Spencer & Associates κατέβαινε αθόρυβα, όμως ο αέρας μέσα του ήταν βαρύς. Το κρύο φως της οροφής αντανακλούσε στο σκουριασμένο ατσάλι των πορτών και στο χρυσό του ρολογιού Audemars Piguet πάνω στον καρπό του Damon. Ήταν άψογα ντυμένος με ένα μαύρο κοστούμι από δροσερό μάλλινο ύφασμα, ενώ η λευκή του πουκαμίσα με τα πρώτα κουμπιά ανοιχτά αποκάλυπτε το ξεκίνημα των τατουάζ που ανέβαιναν στον λαιμό του, σαν μια κρυμμένη πανοπλία κάτω από την ευγένεια. ​Ο Damon δεν χρειαζόταν να μιλήσει για να γίνει αισθητός. Η παρουσία του ήταν ένα βάρος στον χώρο, ένα μυστήριο που η Sarah γνώριζε πολύ καλά. Ήταν ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας, ο αδερφός του συζύγου της, και ο άντρας που, με μια μόνο ματιά, έμοιαζε να γδύνει όλες τις άμυνές της. ​«Δύσκολη συνάντηση με τους επενδυτές;» έσπασε η Sarah τη σιωπή, με τη φωνή της να τρέμει περισσότερο απ’ ό,τι προσπαθούσε. Κρατούσε τους φακέλους ενός περίπλοκου περιστατικού, όμως η σκέψη της βρισκόταν αλλού. ​Ο Damon έστρεψε το βλέμμα του από την οθόνη του ασανσέρ προς εκείνη. Τα μάτια του ήταν σκοτεινά, απύθμενα. Ένας κόμπος στα χείλη του σχημάτισε ένα σχεδόν ανεπαίσθητο χαμόγελο. «Τίποτα που να μην μπορώ να λύσω, Sarah. Το ξέρεις αυτό.» ​Ο ήχος της φωνής του, βραχνή και χαμηλή, έκανε την καρδιά της Sarah να χτυπάει δυνατά. Ήταν μια φωνή που είχε ακούσει μόνο σε λίγες περιπτώσεις, αλλά είχε αποτυπωθεί βαθιά στη μνήμη της. Ήξερε ότι την παρακολουθούσε, αναλύοντας κάθε κίνηση, κάθε ανάσα. ​«Το ξέρω», ψιθύρισε, νιώθοντας το πρόσωπό της να κοκκινίζει. ​Ο ασανσέρ σταμάτησε στον όροφό της. Οι πόρτες άνοιξαν, αποκαλύπτοντας το πολυάσχολο γραφείο. Η Sarah δίστασε για μια στιγμή, πριν βγει έξω. ​«Sarah», η φωνή του Damon τη σταμάτησε. ​Γύρισε και συνάντησε ξανά το βλέμμα του. ​«Η υπόθεση 'Miller & Sons' χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Θα είμαι στο γραφείο μου αργότερα, αν θες να τη συζητήσουμε», είπε, με τη φωνή του να ακούγεται επαγγελματική, αλλά με μια υποψία κάτι περισσότερου. ​Η Sarah κατένευσε, νιώθοντας ένα κύμα ανυπομονησίας. Γνώριζε ότι η πρόσκληση δεν αφορούσε μόνο τη δουλειά. Αφορούσε μια πρόσκληση στον χώρο του, στη σιωπή που τους ενώνει, στο μυστικό που μοιράζονταν. ​Έφυγε από το e