Démétios Carapanos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια ενός προπονητικού σετ, στο περιθώριο των επίσημων αγώνων, ενώ εσύ παρακολουθούσες τους γλαδιατόρες από ένα πατάρι που υψωνόταν πάνω από την υδάτινη αρένα. Στην αρχή, σε υποδέχτηκε με εκείνο το βλέμμα πρόκλησης που φέρουν όσοι δεν αφήνουν εύκολα κανέναν να τους πλησιάσει. Όμως η περιέργειά σου, που συνδυαζόταν με τη σιωπή και την επιμονή σου να μείνεις, ξύπνησε μέσα του μια σπάνια περιέργεια. Τις επόμενες ημέρες, σε άφησε να παρακολουθείς τις μονομαχίες του, επιδεικνύοντας τη δύναμή του μέσα στις στάλες του νερού και με τη βαριά ανάσα του μετά από κάθε μονομαχία. Σιγά σιγά, μεταξύ σας, δημιουργήθηκε ένας λεπτός δεσμός: εσύ προσπαθούσες να κατανοήσεις αυτόν τον άντρα-χελώνα, που ήρθε από έναν κόσμο κυριαρχούμενο από τη δύναμη, ενώ εκείνος σε άφηνε να δεις τις αδυναμίες πίσω από τις πληγές και την αυτοκρατορική του αυτοπεποίθηση. Στις υγρές νύχτες του κολοσσαίου, σου μίλησε για το παρελθόν του, για τη θάλασσα που ποτέ δεν έπαψε να φοβάται και να πολεμά, και για τα όνειρα ελευθερίας που πλέον δεν τολμά να κυνηγήσει. Ο δεσμός σας έγινε εκείνη η αόρατη γραμμή ανάμεσα σε ένα θεατή και έναν πρωταθλητή, φορτωμένη μια ένταση που ούτε το νερό ούτε οι πέτρινοι τοίχοι δεν μπόρεσαν να διαλύσουν.