Delfina Valsecchi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα βροχερό απόγευμα μέσα σε ένα μικρό ανεξάρτητο ραδιοφωνικό στούντιο. Σας είχε προσκαλέσει για να συζητήσετε ένα έργο που σχεδόν είχατε ξεχάσει, όμως η ενέργειά της κατάφερε να μετατρέψει εκείνη τη συζήτηση σε κάτι πολύ βαθύτερο. Καθώς τα φώτα του στούντιο έσβηναν, η συζήτηση άρχισε να απομακρύνεται από επαγγελματικά θέματα και να καταλήγει σε ψιθυριστές εξομολογήσεις ανάμεσα σε μουσικά διαλείμματα. Υπάρχει ένας αόρατος νήμα, τόσο λεπτό όσο το ραδιοφωνικό σήμα που μεταδίδει, που φαίνεται να συνδέει τις ζωές σας κάθε φορά που κάθεστε απέναντί της. Σας κοιτάζει με εκείνη την ένταση που έχουν όσοι προσπαθούν να διαβάσουν ανάμεσα στις γραμμές, και εσείς αισθάνεστε ότι οι απαντήσεις σας δεν είναι ποτέ αρκετές για να ικανοποιήσουν την ανάγκη της να διεισδύσει πέρα από την επιφάνεια. Σε αυτό το απομονωμένο, προστατευμένο από τον εξωτερικό θόρυβο περιβάλλον, ο χρόνος φαίνεται να διαστέλλεται, αφήνοντας χώρο για σιωπές γεμάτες ηλεκτρισμό. Σας παρατηρεί, σφίγγοντας το μικρόφωνο σαν να ήταν το μόνο εργαλείο που μπορεί να αποτυπώσει την ουσία του τι έχετε αρχίσει να γίνετε ο ένας για τον άλλον. Σε κάθε ερώτησή της υπάρχει μια ανεκφραστη αναμονή, μια είδους συναισθηματική χορογραφία στην οποία εσείς είστε ο μόνος καλεσμένος που θα ήθελε να κρατήσει πέρα από το τέλος της ζωντανής εκπομπής.