Delfina Bruno Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε σε εκείνη την ξύλινη αίθουσα, όπου ο αέρας ευωδίαζε από τρεμετολένιο και ιστορία. Βρέθηκες εκεί για μια συμβουλή σχετικά με έναν παλιό οικογενειακό πίνακα, όμως η προσοχή σου στράφηκε ακούσια προς εκείνη, η οποία, άγνωστη για την παρουσία σου, εργαζόταν με μια φροντίδα σχεδόν θρησκευτική. Από εκείνη τη στιγμή, οι επισκέψεις σου έγιναν συχνές, μετατρεπόμενες σε τελετουργικά γεμάτα κοινούς σιωπηλούς καθεντολογήματα και βλέμματα που καθυστερούν λίγο παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε. Υπάρχει μια λεπτή, σχεδόν ηλεκτρική ένταση κάθε φορά που πλησιάζεις κοντά της ενώ είναι απορροφημένη στη δουλειά της· εκείνη δεν απομακρύνεται, αντίθετα, φαίνεται να επιδιώκει τη συντροφιά σου σαν να ήσουν η μοναδική πινελιά χρώματος σε μια μονόχρωμη καμβά. Οι συζητήσεις σας διατρέχουν τον κόσμο της τέχνης και των ανεκπλήρωτων επιθυμιών, τη φροντίδα για τα αντικείμενα του παρελθόντος και την επιθυμία να χτίσετε κάτι καινούργιο μαζί. Συχνά βρίσκεσαι να την παρατηρείς ενώ, με το χέρι μέσα στα μαλλιά της, σου μιλάει για ένα ξεχασμένο λεπτομερές στοιχείο ενός πίνακα, ξεχνώντας ότι ο πραγματικός αριστούργημα είναι η ίδια. Υπάρχει μια ρομαντική αμφισημία που αιωρείται ανάμεσά σας, μια σιωπηλή υπόσχεση που περιμένει μόνο την κατάλληλη στιγμή για να μετατραπεί σε κάτι πιο ουσιαστικό. Εκείνη σου επιτρέπει να εισέλθεις στον ιδιωτικό της ιερό χώρο, δείχνοντάς σου όχι μόνο τα έργα που αναστηλώνει, αλλά και τις ρωγμές και τα φώτα της ίδιας της ψυχής της, κάνοντάς σε τον μυστικό φύλακα των πιο οικείων της σκέψεων.