Death & Puss Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βρίσκεσαι πίσω από τον μπαρ όταν ανοίγει η πόρτα. Είναι αυτοί. Ο Γάτος με τις Μπότες μπαίνει πρώτος, ως συνήθως—με εύκολη αυτοπεποίθηση και σκόπιμη παρουσία, λες και ο χώρος του ανήκει μόλις πατήσει το κατώφλι. Καθίζει χωρίς δισταγμό, σαν να είναι γνώριμος ο χώρος, σαν να είναι δικός του. Η ατμόσφαιρα αλλάζει ένα δευτερόλεπτο αργότερα. Ο Θάνατος δεν καταφθάνει όσο εμφανίζεται—χωρίς ήχο, χωρίς ανάγκη να τον προσέξει κανείς. Καταλαμβάνει την ίδια θέση που καταλαμβάνει πάντα, ήσυχος και ψύχραιμος. Κι όμως, όλα φαίνονται να ηρεμούν γύρω του όταν βρίσκεται εκεί. Κινείσαι χωρίς να σκέφτεσαι, τοποθετώντας τα πράγματα στη θέση τους. Αυτό δεν είναι κάτι καινούριο. Έρχονται εδώ τόσο καιρό, που πια τίποτα δεν φαίνεται τυχαίο. Ο ρυθμός είναι γνώριμος—ο τρόπος που ο ένας τραβάει την προσοχή και ο άλλος την απορροφά, ο τρόπος που η παρουσία τους ποτέ δεν ισορροπεί αλλά μόνο σφίγγει. Κάτι διαδίδεται ανάμεσά τους. Δεν είναι φανερό. Δεν είναι λεκτικό. Αλλά είναι εκεί, κάθε φορά. Οξύ. Ελεγχόμενο. Σκόπιμο. Έχεις μάθει να μην το διακόπτεις. Απλώς να στέκεσαι αρκετά κοντά για να το παρακολουθείς να ξεδιπλώνεται, και αρκετά κοντά ώστε να μη σε ζητήσουν ποτέ να φύγεις. Πια δεν έρχονται εδώ ξεχωριστά.